Elsa Guðný

2010-12-24T15:21:00.006Z

Aðfangadagur,

tréð er skreytt, pakkarnir komnir undir, hangikjötið er soðið, jólaístertan frosin og jólaskapið rétt ókomið. Hér á bæ ætlum við að hefja jólin klukkan sex að íslenskum tíma eða þegar kirkjuklukkurnar hringja inn jólin á Rúv. Það verður huggulegt.

Við sendum ykkur öllum okkar bestu óskir
um gleðileg jól og happadrjúgt komandi ár.
Njótið hátíðanna út í ystu æsar og verið góð hvort við annað.

Þangað til næst...litla jólabarn

2010-12-20T16:54:00.002Z

Ef að við

hefðum ákveðið að vera á Íslandi yfir jólin hefðum við alveg örugglega bókað beint flug til Akureyrar með Iceland Express í gær. Og þá hefðum við fengið að dúsa á Kastrupflugvelli í þónokkuð marga klukkutíma vegna snjókomu og ófærðar og ekki komist á leiðarenda fyrr en seint og um síðir. Ég er nú bara frekar fegin að ég slapp við það.

Einhver myndi segja

að jökuldælsku genin væru ríkjandi í syninum. Hann er manna hressastur fram eftir öllu kvöldi/nóttu en sefur svo eins og steinn fram undir hádegi. Ég er nú reyndar farin að hallast að því að hann fái þetta úr einhverri annarri átt því faðir hans gerir þetta líka þessa dagana. En það er svosem sama hvaðan gott kemur. Í morgun svaf drengurinn til hálf tólf, með drykkjarpásum og klukkan eitt var honum pakkað í bílstól og haldið í kaupstaðaferð til að versla fyrir jólin. Hann steinsofnaði um leið og svaf alveg þangað til við komum heim klukkan fjögur. Nú er klukkan sex og þeir feðgar liggja báðir og hrjóta í sófanum. Þeir eru ekki jólastressaðir svo mikið er víst.

Þangað til næst...skreytum hús

2010-12-16T14:38:00.003Z

Jóhann Smári

fór í fimm vikna skoðun í dag. Hann fékk fulla skoðun, er orðinn 5,7 kíló og mældist 59 sentimetrar. Hann sýndi sínar bestu hliðar hjá lækninum og sjarmeraði bæði hann og einhvern læknanema uppúr skónum. Varð svo alveg öskrandi brjálaður á leiðinni heim. Hann veit nefnilega sem er að það er betra uppá almenningsálitið að geyma óþekktina þangað til hann er einn með foreldrunum.

Við náðum nú samt

að koma við í H&M og versla jólafötin á kauða. Ég hef oft heyrt strákamömmur kvarta yfir því hvað það er lítið úrval af strákafötum í flestum búðum og það er alveg rétt. Þegar ég kom inní búðina mættu mér prinsessukjólar og kápur í lange baner á meðan strákafötin og "neutral" fötin fylltu eitt lítið horn. Fyrst var ég pirruð en svo varð ég bara guðs lifandi fegin. Ég er nefnilega haldin gríðarlegum valkvíða ef þið vissuð það ekki, sérstaklega þegar kemur að fötum. Ég er vissum að ég hefði verið þarna í tvo tíma hefði ég verið að kaupa stelpuföt en þess í stað var ég kannski þarna í 20 mín. Það eru verslunarferðir að mínu skapi.

Og Jóhann Smári

hefur farið víða í þessari viku. Við fórum nefnilega í heimsókn í Godt Smil um daginn. Þar vakti hann að sjálfsögðu stormandi lukku og var leystur út með gjöfum og fíneríi. Ljómandi skemmtilegt.
Þangað til næst...jólaskap óskast

2010-12-10T09:48:00.004Z

Eins og lýðnum ætti að vera ljóst

þá er blessað barnið fætt og orðið mánaðargamalt. Bloggið hefur fengið að sitja á hakanum enda margt skemmtilegra hægt að gera þessa dagana. En nú skal ráðin bót á því.

Þann 9. nóvember 2010

kom myndarlegur drengur í heiminn og fékk hann nafnið Jóhann Smári. Fæðingin gekk hratt fyrir sig, uppúr klukkan eitt um nóttina þótti okkur vissara að fara að rölta af stað á fæðingardeildina (sem er 500 m frá okkar bæjardyrum), við mættum á staðinn rétt fyrir hálf tvö og klukkn 03:57 kom drengurinn í heiminn. Við eyddum svo næstu dögum í góðu yfirlæti á sængurkvennadeildinni. Það var hreint út sagt dásamlegt að átta sig á hlutunum í þessu verndaða umhverfi og hafa allar þessar yndislegu konur í kringum sig sem voru ekkert nema gæðin og þolinmæðin.

En á endanum urðum við að fara heim

og takast á við lífið. Mánuður leið á augnabliki og allt hefur gengið ljómandi vel. Jóhann Smári vex og dafnar og við erum að verða búin að venjast þessum nýja takti sem honum fylgir. Hann er yfirleitt vær og góður, sefur á nóttunni sem ég er mjög þakklát fyrir en á það til að vera svolítið pirraður á kvöldin. Honum finnst hundleiðinlegt að liggja einhversstaðar einn með sjálfum sér, vill mun frekar sitja í kjöltu og blanda geði. Kjartan hefur haft mikið að gera í skólanum undanfarið og við mæðgin höfum því dundað okkur ein á meðan. Erum búin að fara nokkrum sinnum í bæinn eftir að móðirin læknaðist af kuldahræðslunni og áttaði sig á því að honum finnst bara fínt að láta pakka sér inn og liggja í vagninum á meðan móðirin reddar jólunum.

Það er semsagt alla ljómandi gott að frétta héðan

og nú bíðum við bara spennt eftir jólunum og öllum gestunum sem þá koma.

Þangað til næst...litla jólabarn

2010-11-02T14:27:00.005Z

Velkominn nóvember!

Skemmtileg staðreynd um nóvember: Orðin nóvember og febrúar virðast vera geymd á sama stað í heilanum á mér. Mér tekst alveg ótrúlega oft að segja febrúar þegar ég ætla að segja nóvember. Það er frekar vandræðalegt. Kannski hefur þetta eitthvað með það að gera að febrúar er næst fyrsti mánuður ársins en nóvember næst síðasti. Verðugt rannsóknarefni.

Ekkert bólar enn á barni
bíða má ég enn um sinn

...og botniði nú. Hitti ljósmóður í dag sem sagði mér að allt liti vel ljómandi vel út og að ég færi í næstu skoðun á mánudaginn ef ekkert gerist í millitíðinni. Þá verður semsé tekin ákvörðun um hugsanlega gangsetningu. Það skal eitthvað gerast í millitíðinni, annars má ég hundur heita.

Þangað til næst...40+4

2010-10-29T16:16:00.009Z

Í dag

er hinn margumtalaði "setti dagur" sem allir hafa beðið eftir. Þrátt fyrir það er allt með kyrrum kjörum og ekki líklegt að þessi dagur verði fyrir valinu hjá laumufarþeganum.

Og það er ekkert

að frétta. Ég eyði dögunum aðallega í afslappelsi og almenna leti með einstaka bæjarrölti og kaffihúsaheimsókn. Þannig að það er lítið um stórtíðindi. Best að setja bara mynd í staðinn.

Svona geta óléttar konur skemmt sér og öðrum í partýum (tekið fyrir viku):

Þangað til næst....40 vikur+

2010-10-11T13:13:00.007Z

Ég er

í orlofi og næstu þrjá dagana verð ég grasekkja í þokkabót. Kjartan fór nefnilega í skólaferð til Hamborgar og verður fram á miðvikudag. Hann átti líka möguleika á því að fara til Kína næstkomandi fimmtudag og vera í þrjár vikur en hann ákvað að sleppa því vegna anna heima fyrir á þeim tíma, eiginkonunni til mikillar gleði. Á meðan hef ég það huggulegt í orlofinu mínu sem nú hefur staðið í rúma viku. Þrátt fyrir þungar áhyggjur samstarfsfólks míns af því að mér ætti eftir að leiðast í fríinu hefur það nú ekki gerst enn. Fyrstu dagarnir fóru mest megnis í að moka skít og reyna að komast niður á óhreinatauskörfuna sem var grafin undir mannhæðar háu fatafjalli. Svo hefur verið heilmikið að gera við að heimsækja ljósmæður og taka þátt í mömmuklúbbum og öðru slíku. Ljósmóðirin sem ég hitti síðast vildi nú alls ekki meina að laumufarþeginn væru í stærra lagi og hef ég ákveðið að taka meira mark á henni þar sem hún er eldri og þar af leiðandi (væntanlega) reyndari en hin.

Annars er lítið að frétta

þannig séð. Haustblíðan leikur við okkur hérna megin eins og á klakanum og er það vel. Svo erum við ómyndast eitthvað við að gera klárt fyrir komu laumufarþegans. Gæti trúað að einhverjar danskar mæður myndu þó fá hland fyrir hjartað ef þær sæju hvað við erum búin að gera lítið. Hér þykir það stórkostlega undarlegt að fá ekki að vita kyn barnsins fyrir fram því hvernig í ósköpunum á maður þá að fara að því að skipuleggja? Mér skilst að flestir séu búnir að útbúa fullinnréttað barnaherbergi mörgum vikum fyrir komu erfingjans, og þá að sjálfsögðu annað hvort með bleiku þema eða bláu. Ég tek ekki þátt í svona bulli. Í fyrsta lagi þá finnst mér ekki sniðugt að vera búin að "öllu" áður en krílið kemur. Maður veit víst ekki sína ævina fyrr en öll er og það getur allt gerst. Í öðru lagi þá hef ég hugsað mér að reyna eftir bestu getu að ala upp tiltölulega sjálfstæðan einstakling. Þess vegna er það svo fjarri mér að ætla að fara að ákveða áður en barnið kemur í heiminn að ef það er stelpa þá verði uppáhaldsliturinn hennar bleikur og að hún vilji helst leika sér með prinsessur og Hello Kitty. Að sama skapi ætla ég ekki að mála allt blátt og kaffæra krakkann í bílum og Spiderman ef hann er með typpi. Ekki það að ég hafi eitthvað á móti Hello Kitty og Spiderman og ég geri mér reyndar fullkomlega grein fyrir því að svona verður skiptingin eflaust, ekki síst vegna utanaðkomandi þrýstings. Og það er svosem ekkert að því. Ég ætla nú samt að reyna að sjá til þess að barnið eigi bæði "stráka" og "stelpu" dót og að það geti því valið að einhverju leiti sjálft.

Og á meðan ég man

ekki hafa áhyggjur af mér einni á meðan Kjartan drekkur í sig þýska menningu, Dagný ætlar að passa mig.

Þangað til næst...þetta styttist

2010-09-26T19:53:00.003Z

Í dag er 26. september

og sá dagur er merkilegur fyrir þær sakir að hann er afmælisdagur Jódísar Evu, bróðurdóttur minnar og heimasætu á Eiríksstöðum. Hún er hvorki meira né minna en þriggja ára í dag. Til hamingju!

Mynd: Sonja Krebs

Ég komst ekki

í afmælið er fór þess í stað á "genbrugsmarked" og keypti svona myndavél á 50 kall danskar:

Seljandinn vildi meina að hún væri frá ca 1940 (alveg eeeeeldgömul) og var viss um að hún virkaði ennþá svo lengi sem ég fengi réttar filmur í hana. Ég held ég láti nú alveg vera að hefja leit að þeim enda á gripurinn bara að vera stofustáss.

Þangað til næst...endurnýtingin

2010-09-21T17:35:00.006Z

Við Kjartan

brugðum okkur niður brekkuna í morgun og heimsóttum ljósmóður. Fengum fulla skoðun og allt í lukkunar velstandi. Ljósan var nú reyndar á því að það ég gengi með dæmigerðan Gunnhildargerðismann. Hún sagði það reyndar ekki beinlínis en vildi meina að blessað barnið væri í stærra lagi miðað við meðaltal og tíma. Sjáum til.

Kjartan og senjóríturnar

skiluðu fyrsta verkefni annarinnar í gær. Það gekk að sögn ljómandi vel enda voru þau búin að rembast eins og rjúpur við staura undanfarnar vikur. Á meðan Kjartan eyddi allri helginni í skólanum skrapp ég ásamt Dagnýju í IKEA í Århus. Keypti þar margt fallegt en eyddi samt svo litlu að ég var að hugsa um að fara annan hring þegar út var komið. Svo lá ég í leti allan sunnudaginn, góndi á sjónvarpið okkar fína og hlustaði á Rás1.

Seint á sunnudagskvöldið

eignaðist ég svo lítinn fínan frænda í Svíþjóð. Og nú bíða allir spenntir eftir fréttum frá Álaborg. Það bara rignir börnum.

Þangað til næst...ein og hálf vika í orlof.

2010-09-07T19:32:00.005Z

Já það var þetta með bloggið já

Það er svo erfitt að koma einhverju frá sér þegar það er svona langt síðan síðast, ég veit bara ekkert hvar ég á að byrja. En ekki má ég bregðast mínum dyggu lesendum svo lagó. Sumarfríi númer tvö er semsé lokið og heimilisfólkið á Danasvej komið til síns heima á ný. Tveimur vikum af skóla og rútínu lokið og fólk að verða komið niður á jörðina.

Ferðin til Íslands

var góð eins og búast mátti við og þó að margt vont megi segja um Iceland Express verður að viðurkennast að það er dásamlegt að eiga þess kost að fljúga beint til Akureyrar og sleppa alfarið við að eyða dýrmætum tíma á suðvesturhorninu. Dammsína sótti okkur á völlinn og brunaði með okkur beint heim til sín í kaffi þar sem við vorum kynnt fyrir honum Hinrik Nóa:

Síðan var ferðinni heitið í Aðaldalinn þar sem við dvöldum í góðu yfirlæti í nokkra daga eða réttara sagt þangað til gæsaveiðitímabilið byrjaði og Kjartan þurfti að drífa sig upp á heiðar. Þar hélt hann sig svo meira og minna alveg þangað til við yfirgáfum klakann.

Fyrir austan

hittum við heilan haug af ættingjum og vinum, ég hitti þá sem áttu kaffi en Kjartan þá sem áttu annað hvort byssur eða veiðilendur. Svo leið tíminn eins og hviss, bang, búmm og áður en við vissum af vorum við á leiðinni aftur til Akureyrar til að ná fluginu heim. Og það sama dag og verið var að smala á ættaróðalinu! Þvílík hneisa.

Ferðin heim byrjaði ágætlega

flugið var á áætlun og á vellinum hittum við margt gott fólk og skemmtilegt. Þegar við lentum á Kastrup fengum við þá tilkynningu að allar lestarsamgöngur milli Sjálands og Fyn væru í lamasessi vegna bilunar sem ég kann ekki að skýra nánar frá. Það þýddi í stuttu máli að í stað þesss að taka lest beinustu leið frá Kastrup og til Horsens máttum við taka eina lest á Hovedbane, aðra þaðan til Roskilde, þar máttum við bíða ásamt þúsund öðrum í lengri tíma eftir rútum sem fluttu okkur til Ringsted og þar komumst við loksins upp í lest sem flutti okkur heim til Horsens. Þriggja tíma lestarferðin varð semsagt sex tímar og við vorum komin heim klukkan þrjú um nóttina. Þá var nú gott að eiga bæði flatbrauð og hangikjöt í handraðanum skal ég segja ykkur.

Sem betur fer

var sunnudagur daginn eftir og var hann nýttur til hvíldar. Vinnan og skólinn tóku svo við á mánudeginum. Allt við það sama í vinnunni hjá mér nema náttúrulega að nú eru dagar mínir hjá Godt Smil taldir, alla vega í bili. Eftir þrjár vikur verð ég nefnilega komin í orlof. Skondin tilhugsun það. Í skólanum hjá Kjartani er það að frétta að hann er kominn í nýjan hóp. Að þessu sinni lenti hann í grúppu með þremur skiptinemum, tveimur spænskum senjórítum og einni ungverskri sem allar eru ca tíu árum yngri en hann. Kjartan er því í hlutverki hins lífsreynda leiðtoga og stjórnar með harðri hendi. Eða svoleiðis. Helginni hefur hann svo eytt í Lundi í Svíþjóð á svokölluðu Klakamóti. Þar er um að ræða fótboltamót þar sem karlkyns fótboltalið Íslendingafélaganna á Norðurlöndunum leiða saman hesta sína. Kjartani og co tókst að "vinna alla fyrri hálfleikina sína" sem þó ótrúlegt megi virðast kom þeim ekki áfram svo þeir þurftu ekki að hafa miklar áhyggjur af úrslitaleikjunum sem fram fóru í dag. Á meðan þessu stóð höfum við Dagný notið friðarins og hygget os. Við tókum reyndar forskot á helgina á fimmtudagskvöldið og skelltum okkur til Århus á tónleika með íslensku hljómsveitinni Hjaltalín og vorum sko ekki sviknar. Frekar fámennir og stuttir tónleikar reyndar en góðir engu að síður og ekki annað að finna en að laumufarþeginn hafi fílað þá líka.

Nú er víst best

að halda áfram að safna kröftum fyrir komandi vinnuviku. På gensyn.

Þangað til næst...nýjar myndir í Sumar 2010

2010-08-03T14:01:00.003Z

Þá eru ferðalangar

komnir aftur heim á Danasvej, ég er byrjuð aftur að vinna og þau feðgin njóta þess að vera í fríi. Búlgaría fór nokkuð vel með okkur öll og komum við heim sólbrún/brunnin og sælleg. Við bjuggum hjá skólafélaga Kjartans, í lítilli íbúð sem foreldrar hans leigja út. Þau búa í litlum bæ sem heitir Tsarevo og er staðsettur á strandlínunni, ca 100 km frá Sunny Beach sem er aðal túristabærinn. Lubo, skólafélagi Kjartans keyrði okkur út um allar trissur, sýndi okkur bestu strendurnar og flottustu staðina. Ekki spillir svo fyrir að það er hræódýrt að lifa þarna og því farið út að borða á hverju kvöldi. Sem sagt, fínasta frí. Ég er búin að setja myndir inná myndasíðuna og vinn að því hörðum höndum að skrifa við þær svo úr verði vísir að ferðasögu.

Þegar við svo lentum

á Kastrup eftir sjö tíma rútuferð, þriggja tíma bið á vellinum og þriggja tíma flugferð tók sænski íþróttaálfurinn hún Linda á móti okkur en hún var þá tiltölulega nýbúin að skutla manni og barni í flug. Með henni brunuðum við svo alla leið heim til Horsens. Ekki amalegt að fá svona gesti. Við frænkurnar "feitu" notuðum svo helgina í að spóka okkur í barnabúðum og sú lífsreyndari jós úr barnaviskubrunni sínum yfir hina. Ekki spillti svo fyrir að ég gat farið með henni að sækja Heklu og Pálmar á flugvöllinn í Billund á sunnudaginn og fékk því aðeins að sjá framan í þau líka. Aldeilis frábært.

Þangað til næst...ágúst

2010-07-16T19:25:00.003Z

Fyrsta sumarfríið

á þessu sumri er hafið. Get ekki sagt að mér þyki það leitt. Eiginlega þykir mér það alveg dásamlegt. Kjartan skaust til Billund í dag og náði sér í eina Lindu sem vílaði ekki fyrir sér að fljúga frá Keflavík svo gott sem ein og sjálf. Á morgun er Kjartan svo búin að bjóða dönskum ættingjum og vinum í afmælisveislu og á sunnudagsmorgun leggjum við skytturnar þrjár af stað sem leið liggur til Búlgaríu. Allt að gerast semsagt. Á meðan við erum í burtu getið þið skemmt ykkur við að skoða myndirnar sem ég var að setja inní vor/sumar albúmið á myndasíðunni.

Þangað til næst...gleðilegt sumarfrí!

2010-07-11T10:53:00.002Z

Ég er ekki frá því

að við hjónin eigum brúðkaupsafmæli í dag. Hugsamlega alveg tveggja ára brúðkaupsafmæli. Af því tilefni fór Kjartan til Kolding með Bróa til að hjálpa félaga þeirra að smíða sólpall og ég ætla að fara í jarðaberjamó með Dagnýju.

Þangað til næst...misjafnt hafast mennirnir að.

2010-07-07T18:35:00.003Z

Það hefur verið of

heitt og of mikið um að vera undanfarið til að blogga. Nú hefur hins vegar dregið út hitanum og því tilvalið að setja inn smá fréttaskot.

Kjartan batt endahnút á önnina með glæsibrag fyrir viku síðan. Kynningin á lokaverkefninu gekk vel og fengu þeir félagarnir lof fyrir.

Í síðustu viku mætti Dagný líka aftur á svæðið við mikinn fögnuð bæjarbúa og gátu þá hjúin flutt úr geymslunni okkar og inní nýju íbúðina sína. Ég ákvað fyrirfram að ég væri löglega afsökuð og flutti ekki einn einasta hlut enda um þrjár hæðir að ræða og hitinn langt yfir heilsuverndarmörkum. Heppin ég. Frétti svo síðar að nágrannarnir hefðu haft áhyggjur af því að við værum sjálf að flytja út þegar þeir sáu aðfarirnar. Já, það er vel fylgst með á Danasvej.

Á fimmtudaginn í síðustu viku mætti Perla líka á svæðið og dvaldi hjá okkur yfir helgina. Við stöllur náðum að afreka ótrúlega margt þrátt fyrir að hafa planað lítið sem ekkert. Tókum eina kraftverslunarferð til Århus (útsölur sko) og heimsóttum Jökuldælinga í leiðinni. Við litum líka við í búðunum í Horsens, mættum í innflutningsdinner, litum á næturlífið, fórum út að borða, átum ís úr Paradís og fórum á ströndina ásamt fríðu föruneyti svo fátt eitt sé nefnt. Dásamleg helgi sem leið alltof fljótt.

Eftir þetta forsumarfrí tók grár hversdagurinn við. Ég ríf mig upp fyrir allar aldir til að skaffa á meðan Kjartan sefur frameftir og leikur húsmóður. Hann stendur sig reyndar mjög vel í því. Þessi grái mun þó ekki vara lengi að þessu sinni því eftir eina og hálfa viku hefst aðalsumarfríið og ekki laust við að maður sé farinn að hlakka til að sleika sólina á ströndum Svarta hafsins.

Þangað til næst...alltaf að hafa eitthvað til að hlakka til

2010-06-22T18:34:00.003Z

Í dag

á engin önnur en hún móðir mín afmæli. Ólíkt karli föður mínum getur hún ekki státað af því að hafa fæðst í fjósbaðstofu en hvort það hefur eitthvað að segja um hversu hratt fólk í Jökuldal og Hlíð þróaðist skal ósagt látið. Síung eru þau alla vega bæði. Ég mæti í afmæliskaffið í ágúst og treysti því að hinir afkomendurnir hafi ofan af fyrir henni þangað til ;)

Þangað til næst...til hamingju með daginn elsku besta mamma.

2010-06-21T22:00:00.001Z

Ég hlakka svo

til mánaðamóta. Ekki þó vegna þess að þá fæ ég útborgað heldur vegna þess að þá fyrst fara hlutirnir að gerast hér á bæ! Kjartan klárar önnina 30. júní, þá kemur hún Dagný líka úr útlegðinni á Íslandi og síðast en alls ekki síst mun engin önnur en hún Perla mæta á svæðið daginn eftir. Ég hef mestar áhyggjur af því að ég eigi eftir að fara yfirum við alla þessa tilbreytingu eftir tilbreytingarleysi og rigningu undanfarinna vikna.

Í öllu tilbreytingarleysinu

skellti ég mér þó út í sveit um daginn með nokkrum velvöldum samstarfsmönnum og konum. Ein fyrrverandi samstarfskona okkar býr á bóndabæ hér nokkuð fyrir utan Horsens og hún bauð okkur í heimsókn og í ægilega átveislu. Ferðafólkinu mínu fannst það vera komið alveg ótrúlega langt "ud på landet" þegar við keyrðum eftir ca 2 km löngum malarafleggjaranum heim að bænum og það vorum við líklega, á danskan mælikvarða. Hvað um það, húsið er nokkur hundruð ára gamalt og þarna búa þau með nokkrar hobbý skepnur.

Ég kunni ekki við að mynda innandyra að þar var ótrúlega gamaldags og flott um að litast. Þar mátti meðal annars finna húsgögn sem einhver forfaðir húsbóndans hafði komið með heim úr siglingum einhvern tíma á nýlendutímanum. Ef það ætti fyrir mér að liggja að setjast að til frambúðar hér í ríki drottningar væri ég meira en til í að búa á svona stað.

En engar fréttir

eru góðar fréttir eins og maðurinn sagði. Heilsan hjá heimilisfólkinu er eins og best verður á kosið fyrir utan smávægilegt kvef sem gerði vart við sig hjá húsmóðurinni nokkrum dögum fyrir þjóðhátíð. Þjóðhátíðardeginum eyddi ég undir sæng en mætti galvösk í vinnu á föstudeginum enda ómissandi að eigin áliti. Tók svo laugardaginn bara í það að snýta mér yfir konuglega sænska brúðkaupinu, ekki þó vegna tilfinningalegs uppnáms heldur vegna eftirkasta af fyrrnefndu kvefi. Þar hafiði það.

Þangað til næst...9 dagar

2010-06-07T15:32:00.007Z

Þá er júní genginn í garð

með veðurblíðu, lærdómi og dásamlegum gestagangi. Berglind frænka/vinkona og Bróasystir, Steinþór spúsi hennar og Heiður vinkona hennar komu í heimsókn til okkar í byrjun mánaðar. Þær stöllur voru að koma úr hálfsárs heimsreisu um Nýja-Sjáland, Ástralínu, Tæland og Balí svo eitthvað sé nefnt og Steinþór kom til móts við þær hingað til Danaveldis. Áttum með þeim nokkra góða og sólríka daga og ekki laust við að ferðalagalöngunin hafi tekið örlítinn kipp við að skoða allar myndirnar og heyra ferðasögurnar.

Sólin sleikt í miðbæ Árósa

Þar fyrir utan

gengur lífið sinn vanagang. Rúmar þrjár vikur í prófið hjá Kjartani og því ekki seinna vænna en að "spænd hjelmen". Það getur stundum verið erfitt í sumarhitanum en þá er um að gera að vera rétt útbúinn:

Það verður líka spennandi að sjá hvernig lærdómurinn á eftir að ganga eftir 11. júní þegar HM í fótbolta byrjar...

Á laugardaginn

spilaði hin rómaða rokkhljómsveit AC/DC hér rétt hinu megin við hæðina. Eftir að hafa hlustað á þá hita upp mestan eftirmiðdaginn skruppum við yfir hæðina til að hlusta á þá "aftan frá". Það kom bara ljómandi vel út, sáum glitta í söngvarann og ég heyrði þessi þrjú lög sem ég þurfti að heyra.

Svo fattaði ég í gær

að það er nákvæmlega ár síðan ég hljóp hálfmaraþonið mitt. Mér þætti gaman að sjá mig gera það í dag...

Þangað til næst...jebbs

2010-05-22T19:13:00.002Z

Loksins loksins

kom sumarið! Dásamlegt veður búið að vera undanfarna daga og það sem meira er, líka í dag þegar vinnandi fólk eins og ég er komið í frí. Við erum meira að segja búin að sækja viftuna góðu niður í geymslu til að kæla okkur niður. Nauðsynlegur búnaður alveg hreint.

Löng helgi

framundan sem er extra löng í mínu tilfelli þar sem ég ætla að "afspadsera" á þriðjudaginn. Það er semsé frídagur sem ég tek út á uppsafnaða yfirvinnu. Hér í landi borgar sig nefnilega eiginlega ekki að fá yfirvinnuna borgaða heldur tekur fólk hana bara út í fríum sem það nýtir t.d. til að vera með fjölskyldunni. Hljómar undarlega, ég veit, en er bara alls ekki svo galið.

Það er törn

í skólanum hjá Kjartani. Ritgerðarskil í gær og stór skil á föstudaginn. Hann ber sig þó ágætlega, helst að hann kvarti yfir því að hópfélagar hans séu helst til mikið á ferðinni út um allan heim á meðan þeir ættu að vera hér og læra. En þetta kemur allt saman, ekki nema rétt rúmur mánuður í að hann klári 4. önnina og þá eru ekki nema þrjár eftir.

Þangað til næst...þetta líður

2010-05-14T20:33:00.004Z

Þegar Kjartan

er farinn að skamma mig fyrir að blogga ekki er líklega kominn tími til að taka á sig rögg. Ég kenni almennu andleysi og köldu vori alfarið um léleg afköst. Kannski að þetta tvennt tengist á einhvern hátt. Danirnir (sumir) eru alla vega ekki í vandræðum með að tengja kalda vorið við eyjuna köldu í norðri. Kunningi minn sótti barnið sitt á leikskólann nýlega og átti þar spjall við leikskólakennara einn. Sá spurði út í gosið á Íslandi af kurteislegum áhuga og klykkt svo út með því að segja að verst væri nú hvað gosið væri búið að gera fyrir veðurfarið í Danmörku. Við hefðum jú átt að fá gott vor eftir þennan snjóþunga vetur en viti menn, tók þá ekki Eyjafjallajökull upp á því að senda kalt loft og leiðindi yfir Danmörku í bland við öskuna. Ansans vesen.

Ekki kann ég neinar sögur

að segja af sauðburði hér í ríki drottningar en hér í kringum blokkina er menn búnir að slá nokkrum sinnum þrátt fyrir kuldann. Kjartan er farin að spila fótbolta upp næstum því hvern dag og skrifar þess á milli ritgerð um orkusparandi glugga á meðan og ég er löt eins og mér sé borgað fyrir það. Það gefst þó enginn tími til að vera latur í vinnunni (þar sem að mér væri vissulega borgað fyrir það). Þar er allt á suðupunkti eins og vanalega. Fínt samt að fá frídag á fimmtudaginn, ekki eins fínt að þurfa að mæta í vinnuna í dag. Óþolandi þegar vinnan slítur svona í sundur fyrir manni fríið. Dagurinn bantaði þó til muna þegar eiginmaðurinn töfraði fram ilmandi pizzu í kvöldmatinn handa mér og heimiliskettinum. Nú eru eiginmaðurinn og heimiliskötturinn farnir á vit ævintýra og ég er að hugsa um að skríða undir sæng og finna mér einhvern góðan þátt á Rás1 til að hlusta á. Gamla ég.

Þangað til næst...tilgangslaust blogg: tékk!

2010-05-01T18:11:00.003Z

Þeir ríku verða ríkari

og það á svo sannarlega við um mig. Ég er alla vega mun ríkari í dag en ég var í gær. Í nótt bættist nefnilega lítill dalaprins og verkalýðsforingi í bróðurbarnaskarann minn. Já, þeir kunna að velja sér dagana bróðursynir mínir, annar fæddur á þrettándanum og hinn 1. maí. Alltaf skrúðgöngur og flugeldasýningar þegar þeir eiga afmæli.

Þangað til næst...hoppandi hamingja

2010-04-20T17:16:00.003Z

Ég var að hugsa um það um daginn

hvað það væri dásamlegt að búa í landi þar sem vorið er alvöru árstíð. Einn daginn er veturinn búinn og vorið byrjar, grasið grænkar, blómin spretta og smátt og smátt hlýnar í veðri þar til það er orðið nógu hlýtt til að kalla megi sumar. Ekkert páskahret, engin hrafnagusa. Það runnu því á mig tvær grímur í dag þegar það byrjaði að snjóa. Ógeðsleg rigningar-, slyddusnjókoma. Dæmigert sumardagsins fyrsta veður. Ojæja, það er þó alla vega ekki öskufall.

Það er svo mikið að frétta

að það er ekki tími til að blogga. Fyrst rannsóknarskýslan, svo afmæli drollunnar, svo gos, öskufall, strandaðir ferðalangar og ég veit ekki hvað og hvað. Maður reynir eftir bestu getu og skyldurækni að fylgjast með þessu öllu saman. Blessað veri netið og allt það.

Við gáfum okkur samt tíma um daginn

og buðum tveimur Búlgörskum skólafélögum Kjartans í mat. Og það var sko hvorki meira né minna en hangikjöt borið á borð fyrir þá félaga. Ég geri mér ekki alveg grein fyrir því hvort þeim fannst það gott, þessir menn eru svo yfirmáta kurteisir að ég hugsa að ég gæti borðið fyrir þá hundaskít og þeir myndu samt blessa mig í bak og fyrir. En þeim fannst rauðrófusalatið gott, það er ég nokkuð viss um.

Og talandi um Búlgaríu

þá erum við búin að bóka okkur ferð til þess ágæta lands í sumarfríinu. Þar höfum við hugsað okkur að heimsækja gott fólki, sleikja sólina, leika okkur og slappa af í einar tvær vikur. Ekki amalegt eftir langan og leiðinlegan vetur.

Þangað til næst...gleðilegt sumar

2010-04-05T19:45:00.017Z

Tíminn flýgur,

páskafríið sem virtist nýbyrjað er víst búið, gestirnir farnir, súkkulaðið búið og hversdagurinn tekin við. Varla þarf að taka fram að páskafríið var hreint út sagt dásamlegt og margt brallað.

Laugardaginn fyrir pálmasunnudag

dreif Kjartan sig á Kastrup og tók á móti íslensku gestunum okkar góðu, þeim Lindu Elínu, Þóreyju og Daða. Lindu tók hann með sér beinustu leið til Horsens en hjónaleysin eyddu fyrstu tveimur dögunum í höfuðborginni og komu til okkar að kvöldi pálmasunnudags. Það var að sjálfsögðu margt brallað og bílaleigubíllinn nýttur til hins ýtrasta.

Strax á mánudeginum

var stefnan tekin á Flensborg með viðkomu á grensunni þar sem við birgðum okkur upp af ónauðsynlegum nauðsynjavörum og versluðum sjálfan páskamatinn. Eftir að hafa grandskoðað kjötborðið og fengið hjálp símleiðis frá þýskumælandi hluta fjölskyldunnar völdum við tvö álitleg stykki, annars vegar villisvínaframpart og hins vegar óskilgreint stykki af dádýri. Framandi og spennandi.

Gáfulegt fólk í Flensborg

Daginn eftir var komið að því að leyfa dýraáhugafólkinu í hópnum að njóta sín og því var næsti viðkomustaður Rander regnskov. Þar er um að ræða þrískiptan dýragarð sem þar einn hlutinn er tileinkaður Asíu, annar Suður-Ameríku og sá þriðji Afríku og er loftslagið innandyra í samræmi við það sem gerist á hverjum stað.

Feðgin í regnskógi

Miðvikudagurinn var helgaður breiðustu göngugötu Danmerkur sem er einmitt að finna hér í Horsens. Þar voru þó engar myndir teknar enda áherslan alfarið lögð á að gera góð kaup.

Á skírdag var ákveðið að skoða nærsveitirnar örlítið nánar og lá leiðin í Árósahrepp. Byrjuðum á því að rölta að sumarhúsi drottningar en þar var okkur ekki hleypt innfyrir hliðið því sú gamla var á staðnum og hún er víst ekki mikið fyrir gesti, jafnvel þó þeir séu komnir um langan veg. Við snérum því frá og brunuðum sem leið lá í dádýragardinn þar sem dádýrin tóku mun betur á móti okkur. Þar næst tókum við stuttan skoðunartúr um miðbæ Árósa en þar var að sjálfsögðu mest allt lokað í tilefni dagsins og þar að auki skítakuldi og rigning.

Tveir vinir

Á föstudaginn langa brunuðum við áleiðis til Álaborgar, enda hefur Linda lofað frændfólki sínu þar að heimsækja þau alltaf þegar hún kemur til Danmerkur. Hingað til hefur hún náð að standa við það. Á leiðinni stoppuðum við í hinum mjög svo skemmtilega bæ Ebeltoft. Þar skoðuðum við freigátuna Jylland, eldgamalt stríðskip sem Kristján níundi sigldi meðal annars á til Íslands árið 1874, þó hann hafi ekki staðið í stríðsrekstri akkúrat í þeirri ferð.

Eins og hún hafi aldrei gert annað

Í Álaborg beið okkar veisla og eyddum við þar ánægjulegri kvöldstund í góðra ættingja hópi.

Lagt upp í göngutúr á milli máltíða

Laugardaginn sem Jesú gerði ekki neitt ákváðum við að hafa einskonar aðfangadag páska og borða páskamáltíðina þá um kvöldið. Þrátt fyrir takmarkaða reynslu í matreiðslu dádýra og villisvína tókst okkur að töfra fram dýrindis máltíð þó ég segi sjálf frá.

Ég vek athygli á því að þarna er boðið upp á TVÆR tegundir af sósu OG Ora grænar baunir

Tilbúin í átið

Páskadagurinn var svo brottfarardagur og eftir gríðarlega spennandi páskaeggjaratleik lagði þríeykið af stað til Kastrup og skildu okkur eftir alein í kotinu. Dásamleg heimsókn sem leið alltof fljótt.

Allt mjög eðlilegt

Þangað til næst...grár hversdagur

2010-03-19T21:06:00.001Z

Merkilegt þetta með

venjurna og siðina. Þegar maður býr í öðru landi tekur maður eftir ýmsu smálegu sem er öðruvísi en maður á að venjast. Það á að sjálfsögðu við um marga hluti en matarvenjurnar eru þar ansi áberandi. Auðvitað eru ýmsar ástæður fyrir þessum mismun, t.d. staðsetning, loftslag og menning en svo eru líka margir hlutir sem eru öðruvísi fyrir algjöra tilviljun.

Þegar ég var í barnaskóla

var næstum alltaf hægt að stóla á að boðið var uppá brauð með Mills kavíar annars vegar og banönum hinsvegar. Þetta át maður að sjálfsögðu enda úrvals matur. Þessar tvær áleggstegundir þekkjast hins vegar ekki í Danaveldi. Ég hef aldrei nokkurn tíma rekist á kavíar í túpum en hins vegar er hægt að fá nokkrar tegundir af majonesi í slíkum pakkningum. Hvað bananaáleggið varðar þá held ég að það þekkist bara hvergi nema á Íslandi. Finnskur samstarfsmaður minn vissi að minnasta kosti ekki hvert hann ætlaði um daginn þegar hann sá mig skella banönum á brauð og var mjög áhugasamur um þessa matarhefð Íslendinga, hvort þeir ætu aðra ávexti ofan á brauð og svo framvegis. Séríslenskt fyrirbæri og enginn gáfuleg ástæða fyrir því.

Sama á við um Seríósið og kókópuffsið.

Einhverjum snillingi datt í hug að hefja innflutning á slíku hænsnafóðri til eyjunnar köldu og hafði þannig áhrif á uppvöxt heillar kynslóðar sem át "súrmjólk í hádeginu og seríós á kvöldin" eins og ekkert væri sjálfsagðara á meðan t.d. Danir gæddu sér á hafrakoddum og Solgryn-hafragrjónum og hafa aldrei kókópöffs augum litið.

Ég veit ekki heldur

hvaða Íslendingi datt í hug að blanda saman lakkrís og súkkulaði en hann má alla vega vera þakklátur fyrir að hafa ekki fæðst í Danmörku því þá hefði hugmyndin ekki fallið í eins góðan jarðveg. Danir skilja ekki þessa speki, kannski ekki skrýtið svosem.

Þessa í stað

bjóða þeir uppá sýrðan rjóma með súkkulaðiköku og halda í alvörunni að það sé ekki neitt í þessum heimi hollara en rúgbrauð og gildir þá einu hvort það er smurt með makrílsalati, súkkulaði eða spægipylsu.

Það væri eflaust hægt

að halda áfram endalaust en ég nenni því ekki. Ég ætla bara að einbeita mér að því að hlakka til að fá gestina sem væntanlegir eru eftir viku...og íslensku ostanna og mills kavíarsins sem þau munu hafa í farteskinu.

Þangað til næst...allur matur á að fara...

2010-03-18T18:56:00.002Z

Í dag

á karl faðir minn afmæli. Hann er síungur að sjálfsögðu en getur nú samt státað af því að hafa fæðst í fjósbaðstofu og eiga tvo syni á fimmtudagsaldri. Ekki amalegt það. Það væri nú heldur ekki amalegt að skreppa í afmæliskaffi á Selásinn núna en það verður víst að bíða betri tíma.

Þangað til næst...18.mars

2010-03-07T16:34:00.004Z

Jæja

þá er komið að vikulegu fréttaskoti frá Danasvej. Í fréttum er þetta helst:

Vinnan

Vinnan hjá mér gengur sinn vanagang en þó urðu áherslubreytingar á henni núna um mánaðamótin. Þá fékk ég nefnilega það verkefni að sjá um innkaup á "neysluvörum" fyrir allar þrjár stofurnar (neysluvörur er léleg þýðing á forbrugsmateriale, semsagt ekki tæki og tól heldur allt hitt...). Ég sé því um að panta dótaríið og passa upp á að stofurnar eyði nú ekki um efni fram og fari ekki fram úr mánaðarlegum fjárhagsáætlunum. Ef mér tekst það fæ ég bónus. Ljómandi góður díll.

Skólinn

Í síðustu viku voru opnir dagar í skólanum hjá Kjartani. Þá var öllum brautum blandað saman og skipt upp í hópa sem fengu ákveðin verkefni að leysa. Verkefnið sem hópurinn hans Kjartans fékk tengdist U2 tónleikum sem verða hér í Horsens í sumar en þau áttu að finna leiðir til að koma boðskap vináttu og góðmennsku til þessara þúsunda sem koma þá saman hér í Horsens svo allt fari nú ekki í bál og brand. Skemmst er frá því að segja að hópurinn hans Kjartans sigraði keppnina um besta verkefnið og fengu þau í verðlaun miða á tónleika með Medina sem er dönsk eðal gelgju poppstjarna.

Mottumars.

Eins og eflaust allir sem búa á Íslandi hafa tekið eftir þá er nú í gangi fjáröflun hjá Krabbameinsfélaginu sem ber heitir Mottumars. Felst hún í því að karlmenn er hvattir til að safna yfirvaraskeggi (mottu) og svo eiga vinir og vandamenn að heita á þá peningum. Íslenskir karlmenn í Horsens láta að sjálfsögðu ekki sitt eftir liggja og taka þátt í liðakeppninni eins og sjá má hér. Kjartan er auðvitað þar á meðal og spókar sig nú hæstánægður með hormottu sína enda get ég lítið mótmælt þegar málstaðurinn er svona góður. Því bið ég ykkur öll að senda sms í númerið 905-5555 með keppnisnúmerið 1202 í textasvæðið til að heita á þá félaga svo að eitthvað gott komi nú út úr þessum ósköpum.

Þangað til næst...fleira er ekki í fréttum

2010-02-26T22:11:00.003Z

Það er hláka

í ríki drottningar þessa dagana. Eftir þennan snjóþyngsta vetur í venjulegra manna minnum er loksins farið að glitta í vorið. Öllu gamni fylgir þó nokkur alvara og nú standa matsmenn tryggingafélaganna í ströngu við að meta allskyns vatnsskaða sem verða þegar bráðnandi snjórinn byrjar að þröngva sér inn til fólks, annað hvort inní kjallara eða í gegnum þökin! Ég sá það í fréttunum skal ég segja ykkur.

Vinnuvikan er búin

og það er gott. Nóg að gera eins og alltaf sem er líka gott. Á fimmtudaginn brunaði ég sem leið lá til Odense til að hjálpa til á stofunni þar. Þar er búin að vera mannekla undanfarnar tvær vikur og ég skrapp því til þeirra til að hjálpa til. Fínasta tilbreyting og gaman að hitta liðið þar. Þar er líka byrjaður einn íslenskur tannlæknir sem auðvitað reyndist vera að austan og þekkti fullt af sama fólki og ég. Svona er heimurinn, já eða Ísland, lítið. Aldrei að vita nema fleiri Íslendingar bætist í hópinn, yfirmaðurinn minn tilkynnti mér það alla vega í dag að hann elskaði Íslendinga. Það hefur víst eitthvað að gera með jákvæðni og sveigjanleika. Ég meina hvaða Íslendingur verður ekki jákvæður og sveigjanlegur þegar hann er kynntur fyrir 37 stunda vinnuviku?

Þangað til næst...vinnan göfgar manninn

2010-02-22T16:00:00.009Z

Ég sparaði

á annað hundrað þúsund íslenskar krónur á laugardaginn og það án þess að lyfta litla fingri. Eiginmaðurinn tók sig nefnilega til og sótti um hreindýr og á laugardaginn rann stund sannleikans upp. Skemmst er frá því að segja að hann var ekki dreginn út í hreindýrahappdrættinu mikla og er númer 200 og eitthvað á biðlista þannig að það eru litlar líkur á því að hann þurfi að fjárfesta í flugfari, leiðsögumanni, fararkosti og öðru tilfallandi. Alltaf erum við að græða, ég veit bara ekki hvað ég á að gera við alla þessa peninga!

Fátt hefur verið um

fína drætti á fréttasíðu þessari undanfarið og því ekki seinna vænna en að koma með smá fréttaskot enda hefur nóg verið um að vera hér á Danasvej undanfarið. Um síðustu helgi lögðum við leið okkar til Álaborgar og heimsóttum Óttar, Hönnu og fjölskyldu. Eyddum þar helginni í góðu yfirlæti eins og ævinlega og litum svo eftir börnum og búi á meðan þau hjónin blótuðu þorra ásamt öðrum Íslendingum í Álaborg.

Um síðastliðna helgi

var röðin svo komin að Horsensbúum og af því tilefni fengum við góða gesti alla leið frá Köbenhavn strax á föstudag, en þá lögðu þau Andri og Steinunn leið sína til okkar. Eftir útsýnisferð á skólabarinn var kynnt upp í grillinu á svölunum og grillmeistarinn Kjartan töfraði fram dýrindis grillveislu. Á laugardaginn bættust svo fleiri góðir gestir í hópinn en þá komu þær Bergdís vinkona okkar og Nanna frænka hans Kjartans frá Århus. Seinnipart dags óð þess hersing svo í gegnum krapa og slapp, út í leigubíl sem brunaði með okkur í fyrirpartý hjá góðu fólki og þaðan á þorrablót Íslendingafélagsins í Horsens. Það var eins og búist var við hin besta skemmtun enda maturinn góður, félagsskapurinn frábær, skemmtiatriðin fín og ballið þrælgott. Heppnin, sem ekki var með Kjartani í hreindýrahappdrættinu fyrr um daginn, snérist honum heldur betur í vil þegar kom að því að draga í þorrablótshappdrættinu en þá vann hann þessi líka fínu hrukku- dag- og næturkrem frá Lyfju í Keflavík. Þar með var konudagsgjöfinni líka reddað. Það held ég nú. Sunnudagurinn bar þess merki hve laugardagskvöldið var skemmtilegt og því frekar lítið um stór afrek hjá húsbændum og hjúum. En myndirnar tala sínu máli:

Steinunn og Andri hress í fyrirpartýi

Frændsystkinin stálheppnu með happdrættisvinningana sína

Elsa og Bergdís með diskókúlu um hálsinn

Sigurjón að leika sér að matnum

Kjartan kampakátur

Þangað til næst...nú er frost á Fjóni

2010-02-10T20:02:00.002Z

Í stofunni minni

sitja nú tveir Íslendingar, einn Búlgari, einn Ungverji og einn Ástrali og horfa saman á Liverpool-Arsenal. Slagorð FIFA "One World, One Game" á einstaklega vel við þessa samkomu.

Kjartan byrjaði

fjórðu önn formlega í dag. Hann var náttúrulega löngu komin með nóg af þessu fríi og gat varla sofið í nótt af tilhlökkun. Eða svoleiðis. Umræddur Ástrali er einmitt hópfélagi hans á þessari önn og auk hans er alla vega einn Búlgari, hugsanlega fleiri, ég man það ekki í svipinn.

Annars er lítið að frétta

ennþá vetur og skítakuldi, brjálað að gera í vinnunni og allir hoppandi hamingjusamir.

Þangað til næst...cheers mate

2010-02-07T20:45:00.002Z

Ég hef sett mér

það markmið að hafa alltaf eitthvað til að hlakka til. Held að það sé mjög hollt fyrir geðheilsuna og það ætti eiginlega að vera 11. geðorðið. Það er nefnilega ágætt að hafa það hugfast að það er von á einhverju skemmtilegu einhvern tíma, þá verður er auðveldara að yfirstíga þetta leiðinlega.

Núna hlakka ég t.d. til:

- næstu helgar, því þá ætlum við að leggja land undir fót og heimsækja Álaborgara
- helgarinnar þar á eftir því þá fáum við fullt af skemmtilegum gestum og förum á þorrablót
- páskanna því þá fáum við líka skemmtilega gesti og það alla leið frá Íslandi.

Svo hlakka ég líka

svolítið til þess þegar Kjartan kemur heim á eftir en hann fór í leiðangur í sjoppu Íslendingafélagsins og kemur væntanlega heim með íslenskt gotterí.

Þangað til næst...sunnudagur til sældar

2010-02-01T20:48:00.004Z

Ég er komin

með nóg af snjó! Hvenær kemur eiginlega vor? Ekki á morgun alla vega því það er spáð snjóstormi um allt ríki drottningar. Það þýðir líklega að ég verð að dröslast á hjólinu í vinnuna því strætó lætur ekki hafa sig út í aðra eins vitleysu og að keyra í snjókomu.

Helgin var

stille og rolig. Ég fór í ræktina, við hjálpuðum smá til við flutninga, horfuðum á handbolta og fórum í matarboð. Þannig var nú það.

Kjartan er enn

í fríi og af því tilefni hætti ég snemma í vinnunni í dag og dróg hann með mér í kaupstaðarferð til Árósa. Snérum til baka klyfjuð af hinum ýmsu nauðsynjavörum en aðallega þó gallabuxum. Það er fátt leiðinlegra en að kaupa gallabuxur. Þær eru líklega leiðinlegustu flíkur sem hægt er að kaupa. En sem betur ættum við að sleppa við slík kaup í alla nánustu framtíð. Sei sei já.

Jæja

best að fara undir sæng og lesa Jón Kalmann. Ekki of mikið samt því ég er að spara hann. Þetta er nefnilega ekki bók sem maður les, þetta er bók sem maður nýtur.

Þangað til næst...snjókorn falla

2010-01-29T17:00:00.002Z

Yngri stóri bróðir minn

á afmæli í dag. Hann er 14 árum eldri en ég sem þýðir að hann á merkisafmæli. Núna eiga foreldrar mínir tvo syni á fimmtugsaldri. Það er frekar fyndið.

fermingar/skírnar-mynd, sumarið 1984

Helstu afrek

Þangað til næst...allt er fertugum fært.

2010-01-25T14:25:00.013Z

Þá er 25. janúar

runninn upp einu sinni enn. Klukkan 12:12 að íslenskum tíma varð ég 26 ára. Ég hef nú aldrei mikið velt mér uppúr aldri mínum og eftir að ég varð tvítug hef ég yfirleitt þurft að hugsa mig um andartak þegar ég er spurð um aldur. Verð nú samt að viðurkenna að mér finnst þessi tala, 26, frekar ógnvekjandi, einkum vegna þess að núna er ég allt í einu orðin "í kringum þrítugt". Það er undarlegt.

En menn eiga ekki

að láta góða ástæðu til að lyfta sér upp ganga sér úr greipum og því var safnað saman í dulítið deiti hér á Danasvej síðastliðið laugardagskvöld. Tilefnin voru reyndar þrjú, hár aldur húsfreyju, sú staðreynd að hún Dagný er að fara að yfirgefa heimaslóðirnar í Horsens um óákveðin tíma og síðast en ekki síst lífsbarátta íslenska handboltalandsliðsins á EM. Eins og áður hefur komið fram þurfti fyrst að framfylgja lögum og reglum og vara nágrannana við ósköpunum sem framundan voru. Þar sem engar athugasemdir voru gerðar við ráðahaginn var okkur ekkert að vandbúnaði. Hér komu saman nokkrir vel valdir Íslendingar auk tveggja Búlgara sem aldrei höfðu séð handboltaleik á ævi sinni. Þeir mættu hins vegar færandi hendi með búlgarska pylsu sem, eins og svo margt annað, bragðaðist mun betur en hún lyktaði. Fyrirfram var vitað að úrslitin myndu hafa afgerandi áhrif á stemmninguna það sem eftir lifði kvölds og því til mikils að vinna. Eins og allir vita fór leikurinn svo eins og best verður á kosið og á Danasvej var hverju marki Íslendinga fagnað ákaft. Búlgararnir tóku látunum vel og sögðust aðspurðir ekki telja ólíklegt að þeir myndu sækja um íslenskan ríkisborgararétt eftir þessa upplifun. Þegar klukkan sló tólf var kominn tími til að gefa ellismellunum hérna í kringum okkar "natro" og því var haldið niður í bæ þar sem íslenskum fánum var veifað ákaft og dansað fram undir morgun.

Nú er stóra spurningin

hvor íslenska landsliðið gefi mér það í afmælisgjöf að vinna Króata. Það væri nú ekki leiðinlegt.

2010-01-21T19:16:00.002Z

Kjartani

gekk vel í prófinu. Svo vel að hann kom ekki heim fyrr en klukkan hálf tvö um nóttina. Núna er hann kominn í "vetrarfrí" og mun því leika heimavinnandi húsmóður næstu þrjár vikurnar. Ég er strax farin að hlakka til þess að koma heim í tandurhreina íbúð og margrétta máltíðir á hverjum degi.

Þangað til næst...jibbíkóla

2010-01-16T14:16:00.002Z

Kjartan fer í próf

á þriðjudaginn. Hann lærir því eins og óður þessa dagana:

Það má líklega deila um hvort vinnuaðstaðan uppfylli ýtrustu kröfur um vinnustaða vistfræði, en hann um það.

Ég hins vegar

nýti þessa fyrstu daga ársins í að gera hins ýmsu húsverk sem einhverjum óskrifuðum lögum samkvæmt á að framkvæma fyrir jólin. Gerði til dæmis jólahreingerningu á eldhúsinu áðan og verðlaunaði svo sjálfa mig með því að gæða mér á síðustu jólasmákökunum sem allar voru ættaðar af Selásnum.

Þangað til næst...laugardagur til lukku

2010-01-15T21:50:00.003Z

Sko Nögrís litla frænda

þetta getur hann.

Þangað til næst...ég kenndi honum allt sem hann kann

2010-01-14T19:16:00.004Z

Við hyggjumst halda partý

um næstu helgi. Samkvæmt húsreglum þurfum við að hengja upp ,,partý-viðvörun" í öllum þremur stigagöngum hússins ekki seinna en á morgun. Þrátt fyrir það má partýið ekki standa lengur en til miðnættis því þá verða gamalmenninn á þessu elliheimili víst að fara að sofa.

Ég man þá tíð

þegar við bjuggum við eina helstu djammgötu Akureyrar, þá voru nágrannarnir nú ekki mikið að kippa sér upp við það þó við héldum partý...

Þangað til næst...það þarf svo sterk bein til að vera ég.

2010-01-13T19:32:00.003Z

Árið 2008

lögðu nokkrir Þjóðverjar uppí ferðalag, meðal annars til Íslands. Á Íslandi mynduðu þeir það sem fyrir augu bar og það markverðasta rataði í heimildarmynd sem finna má hægra megin á þessari síðu. Það er samt fyrst í kringum 30. mínótu sem hlutirnir verða virkilega áhugaverðir.

Þegar ég skoðaði

þetta myndband varð ég svo innilega þakklát. Ég var svo þakklát fyrir að bróðir minn skuli feta í fótspor forfeðra okkar sem mann fram af manni hafa búið á Eiríksstöðum síðan á 16. öld. Ég er svo þakklát fyrir að fjölskyldunni skuli líða vel þar. Og síðast en ekki síst er ég þakklát vegna þess að ég veit að ég er alltaf velkomin á æskustöðvarnar.

Þangað til næst...heima er best.

2010-01-08T18:41:00.004Z

Ég byrjaði vinnudaginn

í gær á því að hella kaffi yfir lyklaborðið mitt. Mér tókst þó ekki að eyðileggja það því það virkaði svosem, það virtist bara ekki koma réttum skilaboðum til skila á skerminn. En kaffislys eru víst með algengari skrifstofuóhöppum svo það var nú ekki mikið mál gert úr því, frekar en öðru ef því er að skipta.

Svo skelltum við hjónin

okkur í bíó með vinafólki okkar í gærkvöldi. Og það ER í frásögu færandi, því eins og áður hefur komið fram er kvikmyndaáhugi minn langt undir meðallagi. En Avatar er "must see" svo ég harkaði af mér. Ég varð svo sannarlega ekki fyrir vonbrigðum því myndin er gríðarlega flott. Gæti alveg ímyndað mér að hún sé flott í þrívídd en það er nú ekki boðið upp á svoleiðis fínerí í mínu bíói. Í staðinn fengum við hins vegar að sjá hana úr fókus á köflum sem var vægast sagt pirrandi. Í skaðabætur fengum við þó frímiða á mynd að eigin vali þannig að það lítur allt út fyrir að ég fari aftur í bíó á næstunni, alla vega fyrir 7.7.2010 því þá renna miðarnir út. Og það sem meira er, það eru alveg þrjár myndir frumsýndar á næstunni sem mig langar eiginlega bara svolítið að sjá. Það sér ekki fyrir endann á þessu.

Þangað til næst...gleðilega helgi

2010-01-04T20:07:00.007Z

Gleðilegt nýtt ár

og takk fyrir það gamla! Eftir dásamlegar tvær vikur á landi ísa erum við komin aftur í kotið okkar í Horsens. Eins og við var að búast var dagskráin þéttskipuð allan tímann og nóg um að vera. Fyrir utan venjubundnar fjölskylduheimsóknir, jólaundirbúning, át og sprengingar var snjómokstur stundaður af kappi auk þess sem ég lét Gyðu plata mig í 10 km gamlárshlaup á gamlársdag. Nokkuð sátt við að fara vegalengdina á innan við klukkutíma þar sem það eru ár og dagar síðan ég hef hlaupið svo langt og svo voru lifnaðarhættirnir dagana á undan allt annað en heilsusamlegir. Auk þess hafði ég ekkert hlaupadót með mér og hljóp því í föðurlandi af karli föður mínum, íþróttabuxum af mömmu, flíspeysu af Kjartani og skóm af Gyðu. Svo spillti nú ekki fyrir að ég var dregin út í happdrættinu og fékk þetta líka fína drykkjarbelti. Snilld.

En myndir segja

meira en mörg orð og ein 116 stykki eru komin inn á myndasíðuna. Annars verð ég líklega að fara að herða mig í blogginu, komst nefnilega í fríinu að lesendur mínir eru mun fleiri en ég hélt ;)

Þangað til næst...hverdagslegur hversdagur

2009-12-16T08:24:00.006Z

Skjótt skipast veður í lofti

Svona er útsýnið út um eldhúsgluggann minn í dag og svona er víst um að litast í nánast öllu ríki drottningar. Það er svolítið kaldhæðnislegt að fyrsta frostið og snjórinn geri vart við sig á sama tíma og allir helstu ráðamenn heimsins koma saman í Köben til að ræða hlýnun jarðar. Enn kaldhæðnislegra er nú samt að standa í sjókomu með húfu og vettlinga og mótmæla hlýnunni.

Ég er farin að sjá

fólk sem ég þekki alls staðar. Eða réttara sagt, alls staðar sé ég fólk sem minnir mig á einhvern sem ég þekki frá Íslandi. Það er bara merki um það að hugurinn er kominn á klakann. Enda eru ekki nema tveir dagar þangað til við leggjum af stað. Það er sko eins gott að veðurguðirnir verði til friðs og að lestar, þotur og flugvélar geti farið sínar vanalegu leiðir. Annars er mér að mæta.

Þangað til næst...fleiri snjómyndir á myndasíðunni

2009-12-12T12:21:00.003Z

Ég kom því loksins

í verk í vikunni að fara með hjólið mitt á þar til gert hjólaverkstæði. Hjólaviðgerðamaðurinn sem leit á gripinn var hreinskilinn og sagði mér að ef að hann ætti þetta hjól myndi hann nota peningana til að kaupa sér nýtt. Fínt! Hjólið hefur semsagt verið úrskurðað látið og ég nota alla þá þolinmæði sem ég á í að ferðast með strætó.

Fór í bæinn í gær,

sá meðal annars milljón litlar Lúsíur arka syngjandi í rigningu eftir göngugötunni. Allar komust þær vel frá því og engin kveikti í hárinu á sér, rigningin sá líkaleg til þess. Svo réðust tveir sölumenn á okkur Dagnýju og vildu fyrir alla muni selja okkur lýsisperlur í áskrift. Romsuðu uppúr sér heilli ræðu af upplýsingum um ágæti þessara lýsisperlna fram yfir aðrar án þess að við gætum stungið inn svo mikið sem einu orði. Hnefarnir krepptust ósjálfrátt í kápuvasa mínum og ég hefði ekki tekið ábyrgð á gjörðum mínum ef mér hefði ekki tekist á síðustu stundu að grípa fram í fyrir honum og segja honum að ég vildi engar helv. lýsisperlur (eða eitthvað í þá áttina...). Sjaldan hef ég orðið jafn pirruð við manneskju sem ég þekki ekki neitt. Jerímías.

Í kvöld

er ferðinni heitið í mexíkanskt jólapartý og eftir viku verðum við á leiðinni til Íslands í góðum félagsskap. Dásamlegt.

Þangað til næst...jólalýsi

2009-12-07T17:30:00.004Z

Svona er útsýnið út um eldhúsgluggann á Danasvej:

...og jólaskapið alveg í hvínandi botni eins og gefur að skilja. Myndin er líka merkileg fyrir þær sakir að mér tókst að smella af á rigningarlausu augnabliki. Það er ekki svo auðvelt að hitta á slíkt á þessum síðustu og verstu.

Þeim lesendum

sem duttu úr jólaskapi við að skoða þetta bendi ég á síðu mágkonu minnar.

Þangað til næst...snjókorn falla

2009-12-05T11:32:00.002Z

Minningarorð um Sigurð Jökul Stefánsson,
f. 21. september 1967, d. 25. nóvember 2009.

Það er erfitt að skilja hvers vegna skörð eru höggvin í lítil samfélög hvað eftir annað og ungir menn í blóma lífsins kallaðir í burtu. Á einu augnabliki er sem dragi fyrir sólu, myrkrið hellist yfir og fótunum er kippt undan þeim sem eftir lifa. Í dag er til grafar borinn einn af þessum mönnum, Sigurður Jökull frændi minn frá Breiðumörk.

Siggi átti fáa sína líka, smitandi hlátur hans, sterkar skoðanir, hnyttin tilsvör og orðheppni voru hans aðalsmerki og gerðu samverustundirnar með honum ógleymanlegar. Hann kom til dyranna eins og hann var klæddur og leysti þau verkefni sem lífið lagði fyrir hann af dugnaði og festu. Siggi fór snemma út á vinnumarkaðinn og var eftirsóttur í vinnu bæði á sjó og landi fyrir dugnað, áræðni og bjartsýni. Hann kom því víða við á starfsferli sínum og uppskar stóran vina- og kunningjahóp enda var hann góður vinur sem alltaf var tilbúinn að rétta hjálparhönd ef eitthvað bjátaði á.

Örlögin höguðu því þannig til að hann varð oftar en einu sinni og oftar en tvisvar vitni að alvarlegum slysum þar sem góðir félagar hans létu lífið. Slík reynsla er hverjum manni þungbær en Siggi bar harm sinn í hljóði og vann úr áföllunum af æðruleysi.

Hann tók alla tíð virkan þátt í búskapnum á Breiðumörk meðfram annarri vinnu og á síðustu árum hafði hann tekið alfarið við búinu af foreldum sínum ásamt fjölskyldu sinni. Með því fetaði hann í fótspor föður síns og afa og það er sárt til þess að vita að hann fái ekki að fylgja þeim draumi sínum eftir.

Við börn kom hann fram af virðingu sem væru þau fullorðin og uppskar þannig aðdáun þeirra, ekki síst hjá örverpum eins og mér. Það er erfitt til þess að hugsa að yngsta frændfólkið eigi ekki eftir að kynnast þessum góða frænda sem ég var svo heppin að þekkja og njóta samvista við. Stórt skarð hefur verið höggvið í frændgarðinn, skarð sem verður aldrei fyllt. Um leið og sorgin fyllir hugann er ég þakklát fyrir að hafa fengið að kynnast Sigurði Jökli.

Mínar dýpstu samúðarkveðjur sendi ég Þóreyju, Kristbjörgu, Stefáni, Ingunni, Sesselju, fjölskyldum þeirra og ættingjunum öllum. Megi góður guð færa ykkur styrk til að takast á við sorgina og horfa fram á veginn. Blessuð sé minningin um góðan dreng.

Elsa Guðný Björgvinsdóttir
(Morgunblaðið, 5.12.2009)

2009-11-29T20:28:00.002Z

Æ, þetta líf,

það er svo undarlegt stundum. Það rignir enn og birtir ekki neitt, hvorki úti né inni. Ég er með heimþrá.

En þrátt fyrir það

ganga hlutirnir nokkurn veginn sinn vanagang. Tíminn líður alla vega og jólin nálgast víst. Á föstudaginn komst bærinn í jólafötin, lúðrasveitir spiluðu, barnakórar sungu og borgarmeistarinn kveikti jólaljósin. Við Dagný fórum í Parad-ís og ég fékk mér risalamand ís í tilefni dagsins. Hann var "ljúfengs".

Í gær

fórum við Kjartan svo í ekta danskan julefrokost með vinnunni minni. Rúgbrauð, síld, steikt rauðsprettuflök og fleira fiskmeti, fríkadellur, pylsur, fleskestæg, ákavíti og jólabjór. Skemmtilegur félagsskapur en myndavélin gleymdist.

Í dag

hefur mitt helsta afrek verið að kveikja á fyrsta kertinu á aðventukransinum sem ég bjó til úr nákvæmlega sama hráefni og ég notaði í fyrra. Það kallast endurnýting.

Þangað til næst...jólin alls staðar

2009-11-19T16:53:00.003Z

Drottinn minn dýri

hvað ég er fegin að þessi vika sé að renna sitt skeið á enda. Þvílík og önnur eins skíta vika leyfi ég mér að segja. Veðrið hefur verið ógeðslegt, rigning og rok á reykvíska vísu og svo er hjólið mitt bilað þannig að ég hef þurft að treysta á guð, lukkuna og strætó til að komast til og frá vinnu. Þaðr að auki hef ég varla geta sest niður fyrir harðsperrum í lærunum eftir bodypump-tíma mánudagsins. En það er nú svosem í lagi.

Aðalástæðan

fyrir neikvæðni minni er þó að flensan hefur hafið innreið sína á minn vinnustað og það svo um munar. Önnu hver manneskja er veik heima, slöpp í vinnunni eða heima með veikt barn. Ég, sem átti að vera í fríi í gær, þurfti auðvitað að mæta í vinnu vegna manneklu. Það er nú auðvelt að tapa gleðinni yfir smærri hlutum en því.

Daginn í dag

byrjaði ég á því að uppgvötva klukkan 07:07 að ég var orðin alltof sein. Nákvæmlega 13 mínútum síðan stóð ég úti á stoppustöð. Það er persónulegt met. Vinnudagurinn hófst svo með tölvuvandamálum sem stressuðu tannlækninn sem ég var að aðstoða upp úr öllu valdi. Svo urðu margir samverkandi þættir til þess að það var gjörsamlega snarbrjálað að gera og við vorum að minnsta kosti hálftíma of seinar alveg fram til klukkan 15:00 þrátt fyrir að hafa ekki tekið mat. Klukkan þrjú var ég komin með kaffiþorstahausverk enda hafði ég ekki ennþá fengið morgunkaffibollann. En við kláruðum þó á réttum tíma svo ég náði strætó heim. Það er þó eitthvað.

Þangað til næst...góða helgi!

2009-11-16T19:33:00.006Z

Í desember

á hverju ári koma jólin. Og í lok október á hverju ári koma fyrstu jólaauglýsingarnr. Og á sama tíma á hverju ári byrjar fólk að býsnast yfir því að þetta sé nú allt of snemmt.

Jólaauglýsingar í nóvember, hvað þá október trufla mig bara ekki neitt.

Fólk talar um að þetta sé allt of snemmt. Mér finnst fínt að vera minnt á það að jólin nálgast og það sé líklega best að fara að pæla í öllu því sem ég vil og ég þarf að ná fyrir 24. des. Ég nenni nefnilega ekki að vera á síðustu stundu með allt...þó ég sé það nú reyndar yfirleitt.
Fólk talar um að það sé orðið svo leitt á að heyra jóla-þetta og jóla-hitt í svo langan tíma að það komist ekki í almennilegt jólaskap þegar til á að taka. Nú get ég ekki talað fyrir aðra en sjálf fyllist ég ekki heilögum jólaanda við það eitt að sjá jólasveina á mjólkurfernum eða heyra um jólatilboð á hinu og þessu. Ég er því ekki búin með jólaskapið um miðjan desember enda kemst ég fyrst í jólaskap þegar kveðjurnar eru lesnar á Þorláksmessu og skiptir þá engu þó ég sé búin að sjá IKEA-jólaauglýsingar með reglulegu millibili í tvo mánuði.

Jæja, þá er það frá.

Það er dagur íslenskrar tungu í dag og af því tilefni gerði ég mitt besta til að kenna samstarfsfólki mínu að bera fram eð. Kom það til af því að yfirmenn mínir höfðu komist í kynni við einhvern Daða og spurðu mig að því hvort nafnið Daddí væri algengt nafn á Íslandi. Það tók mig smá stund að átta mig á því hvaða nafn þau voru að tala um en vonandi geta þau kallað manngreyið réttu nafni hér eftir.

Þangað til næst...eððððððð

2009-11-09T19:51:00.003Z

Ég er búin

að ætla mér að blogga svo oft undanfarna daga að ég er komin með samviskubit. Eða það er nú kannski aðeins of djúpt í árina tekið. Um leið og þetta blogg fer að valda mér samviskubiti hætti ég.

Í gær

skutluðum við Dagný eiginmönnunum til Billund í veg fyrir flugvél sem flutti þá til Londan hvaðan þeir tóku svo lest til fyrirheitna landsins Liverpool. Þegar þetta er skrifað eru þeir félagar líklega búnir að koma sér fyrir í stúkunni og byrjaðir að öskra sig hása. Vonandi skila öskrin tilætluðum árangri...Já þetta er ungt og leikur sér.

Á meðan

mun ÉG ráða á hvað horft er í sjónvarpinu!

Þangað til næst...You'll never walk alone

2009-11-01T21:26:00.002Z

"I didn't know that people from your country were so crasy "

kallaði pólskur samstarfsmaður minn til mín í gegnum jólalögin sem ómuðu á skólabarnum hans Kjartans á föstudagskvöldið. Ég hafði fyrr um daginn brunað til Odense og til baka með þessum tiltekna kollega til að hjálpa til á stofunni sem Godt Smil opnaði þar fyrir mánuði. Á leiðinni heim hringdi Kjartan og spurði hvort ég vildi ekki koma á J-dags fest á skólabarnum, en J-dagurinn kallast sá dagur þegar byrjað er að selja jólabjórinn á öldurhúsum Danmerkur. Jið stendur semsagt fyrir jul. Auðvitað vildi ég það og að sjálfsögðu dróg ég samstarfsmanninn með. Þegar skemmtanaglaðir íslendingar lenda í danska brjálæðinu sem fylgir J-deginum er það ávísun á gott partý og tannlæknirinn pólski var í sjöunda himni með tjúttið. Gott mál.

Misjafnt hafast mennirnir að

og á meðan við eyddum laugardeginum í að jafna okkur eftir djammið og éta ruslfæði gerði Pálmar, einn tengdasonur ættarinnar, sér lítið fyrir og varð í þriðja sæti á alþjóðlegu móti í Crossfit sem haldið var Halmstad í Svíþjóð. Vegalengdin héðan og til Halmstad er eiginlega sorglega stutt í loftlínu en þrátt fyrir mikla rannsóknarvinnu tókst okkur hvorki að finna ferju eða flug sem hefði komið okkur yfir á skikkanlegum tíma og á skikkanlegu verði. Við verðum því bara að treysta á að Pálmar sýni okkur æfingarnar um jólin...hehe;)

Þangað til næst...þekki bara afreksmenn

2009-10-29T18:58:00.003Z

Undanfarna viku

erum við búin að hafa einstaklega góða gesti. Enginn önnur en Linda Elín mætti á svæðið og með ömmu sína og afa með sér. Þar sem þau eru nú frekar sjaldséðir gestir í ríki drottningar ákvað Danmerkurdeild Brunnárættarinnar að efna til ættarmóts um síðustu helgi. Eins og svo oft áður var það Álaborgarfjölskyldan sem hafði veg og vanda af skipulagningunni og hýsti allan skarann. Þar eyddum við helginni í góðu yfirlæti og brölluðum ýmislegt.

Þar fyrir utan

skoðuðum við bæði Landbúnaðarsafn og gamlan herragarð, fundum fjársjóði á flóamörkuðum og tíndum hnetur í garðinum. Eitt stórt hygge semsagt. Myndir segja meira en mörg orð og þær er að finna á myndasíðunni.

Þríeikið

flaug svo aftur á klakann í gær og hjá okkur tók grár hversdagurinn við í orðsins fyllstu merkingu því veðrið hefur verið einkar grátt og rigningarlegt. En svona er það nú bara.

Þangað til næst...gleðilegan nóvember

2009-10-13T19:54:00.013Z

Það er haustfrí

í ríki drottningar þessa dagana. Fróðir menn segja mér að upphaflega hafi fríið verið sett á svo að skólabörn gætu nýtt tímann til að hjálpa til við kartöfluupptökur haustsins en núna er fríið nýtt í eitthvað allt annað. Ég fæ náttúrulega ekki haustfrí en tók mér samt sem áður frí á mánudaginn og í tilefni af því skruppum við til kóngsins Köben og eyddum þar helginni. Þeyttumst á milli borgarhluta í neðanjarðarlestum og strætóum eins og við hefðum aldrei gert annað og náðum að hitta hálfan annan helling af skemmtilegu fólki.

Byrjuðum á

að heimsækja nýjasta Sleðbrjóts/Surtsstaðamanninn og foreldra hans. Eftir að hafa verið þar í góðu yfirlæti part úr degi lögðum við leið okkar í hasarinn á Nörrebro til þeirra Steinunnar og Andra en við vorum búin að frétta af svefnsófa þar sem við ætluðum að nýta. Skelltum okkur út að borða með þeim skötuhjúum og síðar um kvöldið bættust Hrafnhildur, Sigmar og Stella í partýið svo úr varð hreint snilldar kvöld.

Sakarías Stefán

Steinunn og Andri í sætu íbúðinni þeirra sem er örugglega á 14. hæð eða e-d! ;)

Næstu nótt

gistum við á þessu hóteli sem er hræódýrt og vel staðsett, rétt við Hovedbanegården. Mæli með því. Borðuðum svo á indverskum veitingastað með indverskum þjónum sem töluðu bara ensku. Ég er nú ekki vel að mér í indverskum siðum eða stöðu kvenna á Indlandi en þjónninn sá alla vega enga ástæðu til að eyða orðum á mig þegar hann kom að borðinu en beindi öllum spurningum og upplýsingum um réttina til Kjartans:

-Is everything ok sir?
-The food tastes good sir?
-Can I take your plate sir?
-Would you like some coffee sir?
-Would you like to see the dessert menu sir?

Kjartan var að sjálfsögðu þrælánægður með gaurinn og tippsaði hann duglega enda var þetta "besta þjónusta sem hann hafði fengið lengi". Ég vissi aftur á móti ekki hvort ég átti að hlægja eða fara í fýlu.

Mánudagurinn

var svo notaður til að túrhestast. Fundum húsið þar sem Jónas kallinn Hallgrímsson bjó, orti og fótbrotnaði, töltum upp Sívalaturninn og þræddum búðirnar á Strikinu. Hittum svo Birki, fyrrum Horsensbúa og Elsu spúsu hans í kaffisopa. Aldeilis ljómandi fínt allt saman.

Elsa virðir Sankti Peders Gade 22 fyrir sér og bíður eftir innblæstri frá þjóðskáldinu

Kjartan fann holu í veggnum í Sívala turninum

Kjartan í HM

Hittum Birki og Elsu á Baresso

Ég mætti svo til vinnu

á þriðjudegi og óskaði þess heitast að það væri komin helgi....

Þangað til næst...

2009-10-06T18:29:00.004Z

Ég er að þvo

eða ég er náttúrulega ekki að þvo, þvottavélarnar tvær niðrí kjallara eru að þvo fyrir mig. Það er sko stórþvottadagur sem skýrist af því að ég var orðin uppiskroppa með þvottapeninga fyrir löngu og varla hrein tuska til í húsinu. Hér er kerfið nefnilega þannig að fyrsta þriðjudag í mánuði kaupir maður sérstaka peninga til að setja í vélarnar og ég steingleymdi að kaupa peningana dýrmætu í síðasta mánuði. Það kom svosem ekki að sök, ég átti smá afgang og fékk svo að setja í vél eða tvær á Hestedams og svo eigum við náttúrulega nóg af fötum ef út í það er farið.

Allavega

í dag er fyrsti þriðjudagur í þessum mánuði og því gat ég keypt fleiri peninga og sett í vélar. Snilld. Nágrannakonan góða sem selur peningana var hin hressasta sem endranær og hefur greinilega ekki slegið slöku við í reykingunum undanfarið, alla vega angaði ég eins og öskubakki eftir þessa fimm mínótna löngu heimsókn. Vonandi verður hún ekki búin að reykja sig í hel fyrir jól, því hún hefur séð um að hirða póstinn okkar þegar við erum ekki heima.

Það var önnur nágrannakona

stödd hjá henni þegar ég kom. Það kjaftaði á henni hver tuska og ég reyndi eftir megni að kinka kolli á réttum stöðum. Hún spurði mig meðal annars hvort ég hefði "safnað einhverjum valhnetum í sokkana síðustu daga" ég hafði náttúrulega ekki minnstu hugmynd um hvað hún var að tala, datt helst í hug að hún væri að meina að einhverjir hnetukjarnar festust í sokkunum hjá fólki og bærust þannig inní hús, íbúnum til ama. Ég sagði því, jú smávegis, svona til að segja eitthvað. Neinei, þá kom á daginn að það eru víst einhver ægilega fín valhnetutré hér í allt í kringum okkur og Danir leggja það í vana sinn að tína hneturnar, setja þær í sokk og hengja þær þannig upp til þurrkunar. Alltaf lærir maður nú eitthvað nýtt.

Jæja

ætli þvottavélarnar séu ekki búnar. Best að flýta sér að taka úr þeim og setja nýtt í, ekki má eyða peningunum í ekki neitt.

Þangað til næst...þriðjudagur til þvotta

2009-10-01T16:49:00.002Z

Ég er byrjuð

í ræktinni á ný. Eftir heilt ár þar sem öll mín hreyfing var á formi hlaupa er ég nú aftur farin að lyfta lóðum, sparka og kýla í BodyCombat og síðast en ekki síst fetta mig og bretta í Pilates eins og allar frægu og hot gellurnar. Við skulum orða það þannig að ég hafi alveg fundið fyrir því að þetta hafi falið í sér nýjar hreyfingar og að aðrir vöðvar en vanalega hafi séð um erfiðið. Ég held að ég hafi aldrei nokkurn tíma fengið jafn svakalegar harðsperrur eins og fyrstu dagana. Ég gat mig varla hreyft. En nú er þetta allt að koma. Ég er nú samt ekki hætt að hlaupa úti, maður má nú ekki týna því alveg niður en tilbreytingin er góð.

Þangað til næst...heilbrigð sál og allt það

2009-09-24T19:49:00.006Z

Stundum er ég spurð

að því hvort við séum ekki fegin að vera úti í Danmörku á "þessum síðustu og verstu tímum" og hvort við eigum nokkuð eftir að koma aftur til Íslands á meðan "ástandið er svona". Stundum les ég líka blogg hjá fólki búsettu í útlöndum þar sem það setur fram margvíslegar yfirlýsingar um að Icesave sé búið að koma í veg fyrir að það flytji nokkurn tíma heim, að það muni aldrei aftur lesa svo mikið sem minningargrein í Mogganum og að það sé guðslifandi fegið að vera ekki um borð í þessu sökkvandi skipi sem Íslands er.

Fyrirgefiði, en ég næ ekki upp í þetta

Vissulega er ég pínulítið fegin af hafa ekki þurft að hlusta á kreppufréttir í tíma og ótíma og jú, gengið er allt annað en hagsætt íslenskum námsmönnum en svona er það bara. Aldrei nokkurn tíma myndi ég láta þetta "ástand" koma í veg fyrir að ég flytti heim! Það myndu einhverjar allt aðrar og persónulegri ástæður liggja að baki því ef ég myndi ákveða að setjast að hér til frambúðar. Skítt með Icesave og allar skuldirnar sem næstu kynslóðir þurfa að borga, skítt með Jón Ásgeir og Bakkavararbræður, skítt með Davíð og Moggann. Það eru aðrir hlutir sem skipta svo miklu miklu meira máli, fjölskyldan, vinirnir og síðast en ekki síst heilsan.

Ég þekki fólk

sem hefur farið illa út úr hruninu og þeim vorkenni ég. Hins vegar held ég að þessi Kreppa, með stóra K-inu, sé lítið annað en hugarástand, við getum látið hana stjórna okkur en við getum líka bara sleppt því. Ég gat t.d. ekki annað en hlegið núna í vor þegar ættingjar mínir stungu í fullri alvöru upp á því hvort ekki væri réttast að fresta ættarmótinu sem haldið var í sumar "vegna ástandsins í þjóðfélaginu"! Jájá, það hefur alltaf verið lengra frá Reykjavík og austur á Hérað en frá Héraði og suður til Reykjavíkur en kommon!

Niðurstaðan og skilaboðin eru því:

það þýðir ekkert annað en að sætta sig við það sem maður getur ekki breytt. Annars verður maður bara snargeðveikur og það eru aðrir hlutir sem skipta mun meira máli en Icesave.

Þangað til næst...góðar stundir.

2009-09-18T17:22:00.003Z

Í einhverju bjartsýniskasti

stakk ég upp á því við þá ofvirku í Svíþjóð að við myndum taka þátt í broløbet í júní enda hentar það vel sem samstarfverkefni fyrir Svía eins og hana og Dana eins og mig. Eins og búast mátti við tók hún mig á orðinu og er búin að skrá sig! Það þýðir víst lítið annað en að standa við stóru orðin, verst að hún hleypur miklu hraðar en ég. Ojæja, það er nú hálft ár í þetta enn, engin ástæða til að hafa áhyggjur strax...

Þangað til næst...væri ekki nær að synda yfir Eyrarsund?

2009-09-16T19:21:00.004Z

Fyrir svona 40 mínótum síðan

hafði ég enga orku til að blogga. Svo skaust ég yfir til yfirmanns míns sem býr í næstu götu í þeim tilgangi að sækja mér bíl (af því að ég á að fara til Århus á morgun) og á leiðinni kom ég við í sjoppunni og keypti ís og súkkulaði. Núna er ég full af orku og námsmaðurinn líka. Kannski ekki besta orkan en hvað um það.

Það hringdi Íslendingur

í vinnuna í dag og það vildi svo heppilega til að ég tók símann. Það er svo skrýtið að tala íslensku í vinnunni. Mér fannst ég hljóma svo asnalega. Ég kann ekki að vinna vinnuna mína á íslensku. Eins gott að ég þurfti bara að aflýsa tíma sem hann átti, ég veit ekki hvernig ég hefði farið ef ég hefði þurft að spjalla við hann um tennur. Ég kann engin íslensku tannlæknaorð!

Annars gengur vinnan fínt

ég er aftur komin að mestu í móttökuna. Hef ekki verið mikið þar síðustu mánuði vegna þess að það vantaði alltaf aðstoð inná stofunum. Núna er hins vegar orðið fullmannað af menntuðum klínkum og því ekki svo mikil þörf fyrir mig þar. Nema náttúrulega ef einhver er veikur eða er í fríi. Eins og á morgun í Århus. Svo opnar nýja stofan í Odense eftir mánuð. Allt að gerast.

Kjartan fór einmitt til Odense

um síðustu helgi. Ekki til að opna tannlækastofu heldur til að taka þátt í háalvarlegu fótboltamóti íslenskra karlmanna á norðurlöndunum. Það gekk ljómandi vel, hans lið vann tvo leiki af fjórum og sá rauði setti tvö mörk. Ekki amalegt.

Svo

eignaðist ég íslensk/færeysk/danskan frænda í Köben. Húrra fyrir því.

Þangað til næst...þá er ekki fleira í fréttum hjá okkur í kvöld, við verðum hér aftur á sama tíma á morgun (not), þangað til, veriði sæl

2009-09-06T21:29:00.003Z

Ég fékk einn

vinnufélaga minn til að rífa úr mér einn endajaxl eftir vinnu á föstudaginn. Jaxlinn sá var svosem ekki mikið farinn að plaga mig en það var mál manna á vinnustaðnum að hann ætti eftir að gera það síðar og því alveg eins gott að rífa hann út núna, þegar ég er í svo góðri aðstöðu til þess. Get ekki sagt að ég hafi hlakkað neitt voðalega mikið til enda var reynsla mín af endajaxlatökum allt annað en góð. Þegar neðri jaxlarnir voru fjarlægðir tók það ógurlegan tíma auk þess sem ég uppskar bólgur, mar og yfirlið þegar leið á daginn. Gat svo ekki hugsað mér að borða jarðaberjajógúrt í mörg næstu ár þar sem ég lifði ekki á öðru í eymd minni dagana á eftir.

En í þetta sinn

bar nýrra við enda eru jaxlarnir í efri gómi yfirleitt mun auðveldari í meðförum. Frá því að ég settist í stólinn og þangað til ég steig upp aftur liðu kannski 15 mínótur. Ég fann ekkert til um kvöldið og át bara það sem mig langaði í. Núna er ég stálslegin og sé mest eftir því að hafa ekki bara látið fjarlæga báða efri jaxlana. Kannski hafði það líka eitthvað að segja að sá sem fjarlægði jaxlinn er sérfræðingur í endajöxlum.

Hópurinn hans Kjartans

hélt fyrsta fyrirlesturinn á föstudaginn. Það gekk að sögn ljómandi vel og fengu þau hrós fyrir. Velheppnuðum fyrirlestri og endajaxlatöku var því fagnað með dulitlu grilli á Hestedamsvej. Annars hefur helgin liðið hjá í leti og afslöppun.

Þangað til næst...ljúfa líf

2009-08-30T10:11:00.012Z

Sit hér

við tölvuna með rjúkandi kaffibolla á sunnudagsmorgni og hlusta á rigninguna bylja á þakinu. Þvílíkt og annað eins ausandi vatnsveður, haustið er líklega komið.

Meira en nóg

búið að vera að gera síðustu vikurnar. Kjartan er byrjaður í skólanum, í þetta sinn á ensku línunni. Lenti að þessu sinni í nokkuð vel mönnuðum hópi sem var góð tilbreyting frá síðustu önn. Hópurinn samanstendur auk hans af Bróa, búlgörskum kunningja þeirra og pólskum skiptinema sem reyndar talar hvorki né skilur ensku. Gott mál.

Um daginn tók ég ásamt nokkrum vinnufélögum

þátt í DHL stafetten eða DHL boðhlaupinu. Þar tefla fyrirtæki fram sínum helstu hlaupa- og göngugörpum og "keppt" er í 5x5 km hlaupi og 5 km göngu. Þátttakendur að þessu sinni voru í kringum 36.000 og Godt Smil sendi tvö hlaupalið og eitt göngu lið. Eftir hlaupið var svo hygge með nesti, kertaljósum og öli. Danskara gerist það varla.

Svo var miðaldafestivalið um helgina

Á einni nóttu breyttist Horsens í miðaldabæ þar sem allra þjóða miðaldakvikyndi komu saman til að leika miðaldir í tvo dag. Margt að sjá og mikið gaman.

Einn í fullum skrúða

Í gær

kom svo frændfólkið frá Álaborg til að líta dýrðina. Þau fengu bæði svona veður:

og svona:

Fleiri myndir er að finna á myndasíðunni. Og nú erum við búin að fjárfesta í nýrri myndavél:

...þannig að það er nú bara aldrei að vita nema við verðum duglegri að taka myndir og setja inn!

Þangað til næst...myrkar miðaldir

2009-08-10T18:08:00.002Z

Ég er að reyna

að vinna dulítið í einu af gæluverkefnunum mínum, þ.e.a.s. því sem komið er deadline á. Það gengur upp og ofan, aðallega ofan.

Er hefð fyrir því að steikja laufabrauð heima hjá þér fyrir jólin, lesandi góður? Ef svo er, hafa þá ekki skapast einhverjar skemmtilegar hefðir í kringum laufabrauðið á þínu heimili eða hjá þinni fjölskyldu? Er laufabrauðið alltaf steikt á sama degi? Eru ákveðin munstur skorin ár eftir ár? Er eitthvað sem alls ekki má vanta? Mannstu kannski eftir einhverjum skemmtilegum hefðum hjá öðrum? Ef svo er þá máttu endilega segja mér frá þeim, t.d. hér í kommentakerfinu. Ég er ekki að leita að neinum ritgerðum, því styttra því betra (ein setnining er nóg).

Þangað til næst..."hann ilm af laufabrauði upp á heiðar fann..."

2009-08-10T17:34:00.003Z

Jæja,

það er líklega kominn tími á fréttaskot. Við erum semsé farin til Íslands og komin aftur til Danmerkur. Sumarfríið búið hjá mér en Kjartan liggur enn á meltunni og "nýtur" sólar og hita. Sumarfríið var dásamlegt eins og búast mátti við enda hófst það á snilldar Roskilde festival með skemmtilegu fólki. Þaðan var haldið beint á landið kalda þar sem okkur tókst að hitta ótrúlega marga ættingja þökk veri fjölskyldusamkomum sem þó voru haldnar af mis ánægjulegum tilefnum. Eyddum svo tímanum á Akureyri, Aðaldal, Vopnafirði, Borgarfirði eystri, Jökulsárhlíð, Egilsstöðum og Jökuldal í góðu yfirlæti vina og ættingja. Ekki má heldur gleyma Bræðslunni, gæsun Dammsínu og brúðkaupi Mr. and Ms. Gustavsson. Dásamlegt.

Eftir heimkomu hefur eftirfarandi borið hæst:

Ég fjárfesti í eldhúsgardínum, rúmi ári eftir að ég flutti inn. Gott gået!
Á föstudaginn skruppum við í hygge-ferð til Århus. Slæptumst um miðbæinn, sleiktum sólina og borðuðum ítalskan. Fínasti túr fyrir utan það að mér tókst að öllum líkindum að eyðileggja gíraskiptinguna á hjólinu mínu á leiðinni heim frá lestarstöðinni. Það sökkar.
Það rigndi eldi og brennisteini yfir alla Danmörku í morgun. Held að ég hafi bara aldrei lent í öðru eins þrumuveðri. Sem betur fór tók ég strætó í vinnuna því hjólið er jú bilað, hefði ekki boðið í það að hjóla í þessu ógeði.
Það sést ekki lengur í Kjartan fyrir moskítóbitum. Í dag er hann með átta bit víðsvegar um líkaman og geðgóður eftir því. Veit ekki alveg hvað ég á að gera við hann...

Þangað til næst...moskítómanía

2009-06-29T19:45:00.006Z

Er ekki eitthvað öfugsnúið við það

að taka uppúr síðasta flutnings-kassanum og pakka dótinu ofan í tösku til að taka það með aftur til Íslands? Það var sumsé einn kassi sem aldrei hafði verið opnaður nema til hálfs. Hann inniheldur ýmiskonar útivistar- og veiðidót sem ekki hefur verið mikil þörf fyrir þetta tæpa ár sem við höfum búið í ríki drottningar. Nú held ég að ég neyðist til að opna kassann til fulls, finna gönguskóna mína og pakka þeim niður í Íslandsferðartöskuna því ég stefni á a.m.k. eina göngu heima á landi Ísa. Ég hugsa að ég skilji þá svo bara eftir, lítið um fjallgöngur hérna megin.

Þangað til næst...þetta styttist

2009-06-27T22:03:00.003Z

Kjartan féll

af hjólinu þegar hann var á leiðinni heim að kvöldi síðasta skóladagsins. Í leiðinni skrapaði hann malbikið sem mest hann mátti. Þess vegna lítur hann svona út núna:

En hann náði prófinu ;)

Þangað til næst...fall-egur

2009-06-25T19:19:00.012Z

Kjartan hefur flutt lögheimili sitt

uppí skóla og ég er grasekkja á meðan. Það er svosem hið besta mál, það er jú mikilvægt að nýta síðustu tímana vel og á morgun kemst karlgreyið í langþráð sumarfrí.

Ég og Dagný

skelltum okkur á Sankt Hans-brennu í fyrrakvöld, sem er eins og áður hefur komið fram einhverskonar miðsumarshátíð Dana. Þá koma þeir saman, drekka einn öl eða tvo og horfa á norn brenna á báli. Hin besta skemmtun á fallegu sumarkvöldi. Brennan sem við litum á var staðsett út á miðju vatni sem var frekar svalt

Engin smá köstur fyrir ekki stærri norn

Það logaði glatt í henni...

Elli og Dolli hressir á kantinum (brennan hefði verið í baksýn ef þessi krakkabjáni hefði ekki verið fyrir...)

og á leiðinni heim leit bálið svona út

Þangað til næst...einn skóladagur eftir, fimm vinnudagar eftir...

2009-06-22T16:04:00.002Z

Næsta síðasta

vinnuvikan mín fyrir sumarfrí er hafin svo og síðasta námsvika Kjartans fyrir próf. Á föstudaginn klukkan tólf rennur stund sannleikans upp hjá hópnum hans, sem ekki er lengur hópur heldur par. Það verður mikill léttir fyrir alla þegar það verður "overstået".

Það dúkkaði

íslenskur tannlæknir upp í vinnunni minni í dag. Hann hefur sótt um stöðu á nýrri Godt Smil-stofu sem á að opna í haust og var í smá prufu. Það var hreint út sagt ótrúlega skrýtið að tala íslensku i vinnunni og fá spurninguna "Og hverra manna ert þú'". Eiginlega bara óraunverulegt.

Á morgun

er St. Hans-aften. Það er eitthvað svipað og Jónsmessa hjá Íslendingum og Midtsommer hjá Svíunum. Ég veit nú voða lítið um þessa hátíð annað en að þá safnast fólk saman og kveikir bál. Við Dagný ætlum að kíkja á herlegheitin og drekka í okkur danska menningu á meðan drengirnir hamast við prófaundirbúninginn.

Og síðast en alls ekki síst

þá á hún móðir mín afmæli í dag. Til hamingju með daginn elsku mamma!

Þangað til næst...sumar

2009-06-14T19:36:00.002Z

Ef ég hefði vitað

að Lars Løkke Rasmussen, forsætisráðherra Danmerkur, væri á leiðinni í Egilsstaði þá hefði ég nú sent hann með pakka á Selásinn. Ég hefði jafnvel reynt að fá hann til að taka eitthvað af Íslandsferðar-farangrinum okkar með sér, eflaust nóg pláss í einkaþotunni og algjörlega glatað að nýta ekki ferðina. Ojæja, það er alltaf gott að vera vitur eftir á.

Ég mæli alla vega með því

að Egilsstaðabændur noti tækifærið og dreifi mykju á túnin á Nesinu. Bara svona uppá grín.

Þangað til næst...djók

2009-06-11T15:42:00.002Z

Það gengur

ógurlegt rigningarbelti yfir ríki drottningar þessa stundina. Það var ekki þurr þráður á mér þegar ég kom heim og nú veit ég að það er ömurlegt að hjóla í rennandiblautum þröngum gallabuxum. Svo sá ég dauðan broddgölt á götunni, kannski drukknaði hann.

Kjartan

er komin í lærdómsmaraþonið endalausa. Og það kemur eiginlega ekki til af góðu. Alla önnina hafa hann og hópfélagar hans unnið (mis-) hörðum höndum að stóra verkefninu sem skila á 26. júní. Á mánudaginn ákvað hins vegar einn hópfélaginn (1/3 af hópnum) að nú væri góður tími til að gefast upp og hætta, þremur vikum fyrir skil. Það þýðir að sjálfsögðu mun meiri vinna fyrir hina tvo og talsvert stress. En þeir taka þessu með stóískri ró og teikna og teikna eins og enginn sé morgundagurinn.

Ég man

engar fleiri fréttir í bili.

Þangað til næst...

2009-06-06T09:29:00.006Z

Í september í fyrra

setti ég mér það markmið að fara hálfmaraþon vorið/sumarið 2009. Því markmiði náði ég í gær. Og það gekk svona líka ljómandi vel. Fór á fætur uppúr klukkan tíu og fékk mér hlaupavænan morgunmat: kornfleks og brauð með mömmumarmelaði. Tók mig svo til í rólegheitum og um klukkan tólf lögðum við Kjartan svo hjólandi af stað áleiðis að startinu. Stundvíslega klukkan 13:05 var hlaupið svo ræst. Þrátt fyrir að vera eiginlega alveg laus við stress lenti ég í smá tilvistarkreppu í upphafi hlaups, fannst ég fara alltof hratt miðað við mitt tempó en alltof hægt miðað við hina. Það lagaðist þó eftir því sem greiðast fór úr hrúgunni og allir þessir góðu hurfu. Mér leið svo bara alveg ljómandi vel allt hlaupið, fékk ekki í magann og þurfti ekki að stinga mér út í næsta runna til að gera þarfir mínar eins og sumir. Vætti kverkarnar smávegis á hverri drykkjarstöð og reyndi eftir megni að halda í við kellingarnar í kringum mig. Veðrið var alveg frábært, sólarlaust, ágætlega hlýtt og þurrt. Eftir því sem kílómetrunum fölgaði fór ég að finna fyrir smávegis þreytu í ökklunum eins og vanalega en það var ekkert sem orð var á gerandi og undir lokin náði ég meira að segja að bæta aðeins í. Í startinu hafði svo bæst í mótttökunefndina því Brói og Dagný voru líka mætt til að taka á móti kellu. Tíminn reyndist svo vera 2:03:44 sem þýðir 5:52 min/km. Ég er hæst ánægð með hann því ég hafði hugsað mér að reyna að hlaupa á 6:00 min/km. Í flokki kvenna var ég númer 24 af 58 og í mínum aldursflokki (20-39 ára) var ég númer 13 af 33 konum. Semsagt aðeins fyrir ofan miðju.

Og til að sanna mál mitt

þá skelli ég hér með einu videoi af stelpunni þar sem hún hlussast í mark:

Þangað til næst...þá er það búið

2009-06-04T17:07:00.002Z

Ég vona

að veðrið á morgun verði næstum því eins og það var í dag. Skýjað, tiltölulega hlýtt og lítill vindur. Reyndar voru smá skúrir af og til í dag og þeim mál alveg sleppa. Ég er búin að sækja startnúmerið og "chip-ið" mitt sem á að sýna á stafrænan hátt hvað ég verð lengi að hespa þessu af. Fór líka áðan og kíkti á startið og svona. Næst á dagskrá er að nýta kvöldið í að stútfylla kolvetnabankann. Pasta í matinn semsagt.

Þangað til næst...hlaupagikkur

2009-06-02T18:51:00.004Z

Danir eru að hugsa um

að breyta lögunum um krúnuna. Nú er það þannig að elsti sonur konungshjónanna erfir krúnuna, alveg sama þó hann eigi fjöldann allan af eldri systrum. Ef svo óheppilega vill til að konungshjónin eignast ekki son erfir elsta dóttirin krúnuna (eins og í tilfelli Margrétar Þórhildar). Nú eru þeir hins vegar að velta því fyrir sér að breyta lögunum á þann hátt að frumburður konungshjónanna fái að tylla sér í hásætið óháð því hvort hann er kvenkyns eða karlkyns. Já, þeir sigla hraðbyr inní nútímann blessaðir en þetta er náttúrulega gríðarlega stór ákvörðun svo það er nú vissara að halda þjóðaratkvæðagreiðslu um málið, menn meiga nú ekki ana út í neina vitleysu á þessum síðustu og verstu tímum.

Hvítasunnuhelgin

leið hjá í í indælisró og algleymis hitasvækju. Nágrannakona okkar sagði að mælirinn á svölunum hjá henni hefði sýnt 28° í gær og ég held að það sé alls ekki svo fjarri lagi. En það á nú að kólna eftir því sem líður á vikuna þannig að hitastigið ætti að vera hlaupavænt á föstudaginn. Sjáum til með úrkomuna. Kjartan lærði eins og enginn væri morgundagurinn alla helgina og ég hef grun um að honum hafi þótt ágætt að hafa lærdómsafsökunina á reiðum höndum í hvert sinni sem ég minntist á að fara út í blíðuna. Honum er ekkert um svona veður gefið. Hann tók sér þó smá frí á föstudaginn til að skreppa til Århus að hitta sjómanninn Róbert bróður sinn sem leit þar við á leið sinni um heimsins höf.

Og svo

er ég búin að kaupa miða á Roskilde-festival. Vúhú!

Þangað til næst...batnandi mönnum er best að lifa

2009-05-29T15:42:00.003Z

Í dag

þurfti ég að kveðja góðan vinnufélaga. Austuríska stelpu á aldur við mig sem er búin að vinna sem tannlæknir hjá Godt Smil í rúmt ár. Kærastinn hennar fékk draumadjobb í Austurríki og því ákvað hún að elta ástina aftur heim. Lái henni hver sem vill. Það sorglega er samt að ég kynntist henni ekki almennilega fyrr en núna undir lokin en ég er búin að vera aðstoðarmanneskjan hennar undanfarnar vikur og við höfum skemmt okkur konunglega.

Þetta minnti mig á

hvað tíminn líður hratt og hvað það er mikilvægt að njóta líðandi stundar. Við erum nú þegar búin að vera hérna í rúma 10 mánuði. Næstum því heilt ár! Mér finnst eins og það hafi verið í gær sem við lágum á vindsængum í galtómri íbúðinni og átum af pappadiskum. Síðan þá er ég búin að fá þessa líka fínu vinnu, Kjartan kominn á fullswing í skólanum, við búin að ferðast um Danmörk þvera og endilanga með skemmtilegu fólki og búin að skreppa eina ferð til Svíþjóðar og aðra til Þýskalands. Svo ekki sé nú talað um allt skemmtilega fólkið sem við erum búin að kynnast, íslenskt og erlent. En betur má ef duga skal. Nú eigum við heimboð í Austurríki og því aldrei að vita nema það verði næst á dagskránni, hver veit. Eitt er víst, maður á að vera þakklátur fyrir það sem maður hefur og ekki fresta því til morguns sem maður getur gert í dag.

Nú ætla ég að

skella mér í sólbað. Það er spáð 25 stiga hita um helgina og ég hef ekkert út á það að setja.

Þangað til næst...gleðilega hvítasunnu

2009-05-27T19:18:00.002Z

Það er varla

að maður haldi út heila vinnuviku eftir alla frídagasúpuna sem hefur hellst yfir mann undanfarið. Sem betur fer eru tveir frídagar í næstu viku, annar í hvítasunnu á mánudaginn og svo grundlovsdagen á föstudaginn en það er líklega það næsta sem Danir komst því að eiga þjóðhátíðardag. Þann dag rennur líka upp stund sannleikans því þá kemur í ljós hvort hlaup undanfarinna mánaða hafa skilað einhverju. Jebb, það er semsagt rétt rúm vika í sjálft hálfmaraþonið sem ég er búin að vera að stefna á síðan ég flutti hingað. Ég er meira en tilbúin og hlakka bara til. Nú þarf bara að passa upp á að allir líkamshlutar verði þokkalega heilir og að biðja æðri máttarvöld um gott veður, því eins og áður hefur komið fram þá þoli ég ekki að hlaupa í rigningu. En við tökum að sjálfsögðu bara því sem að höndum ber.

Mér tókst

að draga eiginmanninn með mér í göngu einn frídaginn um daginn. Hann tók með sér myndavél og myndaði það sem að honum þótti markvert, aðallega skordýr.

Snigill í blómi, höf KjartanR

Elsa í hálfmaraþoni, höf KjartanR

Hugsuðurinn, höf ElsaG

Þangað til næst...sommertime

2009-05-22T20:06:00.002Z

Við fengum pakka í dag

og þvílíka dýðin sem kom upp úr þeim kassa! Harðfiskur, súkkulaðirúsínur, heimatilbúið marmelaði og hrútaberjasulta og ég veit ekki hvað og hvað. Já, elsku besta mamma sér um sína. Um leið kom líka bókasending frá kiljuklúbbnum. Það er því ekki ólíklegt að maður hlammi sér út á tún með nokkrar súkkulaðirúsinur og eina góða bók um helgina.

Þangað til næst...namm

2009-05-20T17:55:00.002Z

Sei sei já

Rólegur vinnudagur að baki sem er ekki algengt á mínum vinnustað. Eftir vinnu hjólaði ég beint á völlinn góða og tók nokkra góða spretti á braut í brakandi blíðu. Það var hressandi. Nú bíð ég eftir því að pizzan verði tilbúin. Pizza með öllu a la Kjartan. Ummmmm.... Svo er frídagur á morgun og ég ætla ekki að gera neitt. Nema kannski hlaupa smá.

Þangað til næst...ljúfa lífið

2009-05-17T19:09:00.003Z

Hlaupaprógrammið,

sem ég hef til hliðsjónar nú þegar líða fer að Hlaupinu með stóra háinu, sagði 16 km á laugardaginn. Ég vaknaði fersk uppúr níu og sá mér til skelfingar að það var rigning. Ég þoli ekki að hlaupa langt í rigningu. Kjartan kom með einhverjar meinlegar spurningar um hvort ég myndi þá hætta við að hlaupa hálfmaraþonið ef það yrði rigning og því ákvað ég að vera ekki með þennan aumingjaskap. Eftir að hafa sent Kjartan í skólann að læra dressaði ég mig upp í hlaupagallann og hélt af stað. Skemmst er frá því að segja að ég snéri við eftir ca 20 metra, rennandi blaut. Tók mig þess í stað til og þreif slotið hátt og lágt sem var nú aldeilis gott því hér söfnuðust saman nokkrir valinkunnir Íslendingar til að grilla og horfa á Júróvísjón. Fyrr um daginn var gert milliríkjasamkomulag milli íbúa Danasvej og Grensásvegar um að við myndum kjósa Ísland og þau Danmörku. Við stóðum að sjálfsögðu við okkar hlut og vorum að vonum ánægð með úrslitin.

Í dag

renndi ég mér svo þessa bölvuðu 16 kílómetra og gekk það bara ljómandi vel. Kjartan var meira að segja svo góður að setja upp fyrir mig "drykkjarstöð" á miðri leið sem var algjör snilld. Þetta er allt að koma.

Þangað til næst...sunnudagur til sælu

2009-05-14T13:24:00.003Z

Til hvers að hafa hlutina einfalda

þegar hægt er að hafa þá flókna? Ég er farin að halda að þetta séu einkunarorð þeirrar ágætu þjóðar sem ég hef ákveðið að þykjast tilheyra næstu árin. Skemmst er að minnast þess þegar við stofnuðum bankareikning í sumar en það tók margar vikur að koma því máli í höfn. Svo er til dæmis til of mikils mælst að maður fái bara orlofið sitt borgað á meðan maður er í fríi. Þess í stað fær maður sent bréf þar sem maður á að fylla út hvenær maður ætlar í frí og hvað maður verður lengi og senda til baka. En samt ekki of snemma, bara nokkrum dögum áður en maður fer í fríið því annars fer allt í vitleysu.

Og í dag ætlaði ég að kaupa mér linsur.

Skellti mér niður í bæ eftir vinnu, rölti inn í næstu gleraugnabúð og ætlaði, eins og ég er vön, að kaupa eins og einn eða tvo pakka af einnota linsum í mínum styrk. Nei það var nú ekki svo einfalt. Til þess að vera þess verðugur að eignast þessi dýrðarinnar drottins fyrirbæri dugði ekkert minna en nýtt sjónpróf og alls konar aðrar gloríur. Eftir það gat ég svo gerast áskrifandi að linsum. Ég missti þolinmæðina um leið og fór. Ætla þess í stað að biðja mömmu um að fara bara í Birtu, kaupa fyrir mig linsur og senda mér þær. Díses kræst!

En til að halda nú í jákvæðnina

þá er víst vissara að halda því til haga að það kom mér á óvart hvað það var auðvelt að gera dönsku skattaskýrsluna. Kannski af því að við eigum ekkert, skuldum ekkert og bara ég fæ laun. Hvað um það.

Annar í Júróvísjón í kvöld

eða Melodi Grand Prix eins og Daninn kýs að kalla keppnina. Við héldum að sjálfsögðu "júróvísjónpartí" á Hestedamsgade á þriðjudaginn. Aldrei að vita nema að leikurinn verði endurtekinn á laugardaginn. Þá held ég að maður nýti nú tækifærið og skelli eins og einu atkvæði á landið gamla. Gaman að því.

Þangað til næst...Is it true???

2009-05-10T09:57:00.002Z

Sunnudagsmorgun

sólin skín, nýbakað morgunbrauð á borðum og Magga Blöndal sér um tónlistina. Þetta kallar maður notalegt. Langa helgin er næstum búin og það án teljandi afreka. Kjartan rembist við að læra og ég rembist við að koma frá mér ýmsum verkefnum sem ég ætlaði að vera löngu búin að. Þetta kemur allt með kalda vatninu.

Ég bókaði

Íslandsferð fyrir okkur hjónin í gær. Eins og staðan er í dag eru sumarplönin á þá leið að við byrjum á Roskilde-festival og förum svo sem leið liggur til Kastrup og þaðan beint strik til Akureyrar. Þá taka við ættarmót, afmæli, brúðkaup og ég veit ekki hvað og hvað. Ég er strax farin að hafa áhyggjur af því að ég nái ekki að gera allt sem mig langar og ég þarf að gera. Best að plana bara sem minnst.

Þangað til næst...sunnudagur til sælu

2009-05-03T16:15:00.003Z

Apríl var sólríkasti

aprílmánuður síðustu ára í ríki drottningar. Það er ekkert út á það að setja. Maí byrjaði líka ágætlega en í dag byrjaði þó að rigna og mér skilst að það eigi að vera eitthvað framhald á því. Það er svosem í lagi, þetta er gott fyrir gróðurinn. Það byrjaði einmitt að rigna þegar ég var búin með ca tvo kílómetra af þeim fjórtán sem ég ætlaði að hlaupa. Þar sem ég hef það að markmiði að hlaupa helst ekki nema í "góðu veðri" langaði mig mest að fara beinustu leið heim en hugsaði svo með mér að það gætu allt eins komið þrumur og eldingar þann 5. júní svo að það væri líklega best að venja sig við bleytuna, svona til öryggis. Auðvitað var ekkert nema hressandi að fá smá rigningu. Svo mætti ég fullt af hlaupurum með keppnisnúmer á sér, ég var greinilega að missa af einhverju.

Það er stutt vinnuvika framundan

og það er gott. Ef allt gengur eftir ætti ég að geta hætt um hádegi á fimmtudaginn og á föstudaginn er Store Bededag sem er lögbundinn frídagur hér í landi. Annars gengur allt ljómandi vel í vinnunni. Ég er búin að vera að hjálpa aðeins til á stofunni í Århus undanfarið og svo hafa nokkrar manna- og skipulagsbreytingar átt sér stað sem gera það að verkum að ég mun líklega alfarið snúa mér að því að vera assistent (klinka). Það er ágætt, það er leiðinlegt að svara í síma.

Þangað til næst...maí

2009-04-27T19:23:00.005Z

Þegar ég var að komast á gelgjuna

hafði ég gríðarlegan áhuga á hestum. Bróðir minn, hestamaðurinn, hefur líklega smitað mig og ég tók þetta af alvöru svo langt sem það náði. Bróðir minn, sjómaðurinn, fékk barna-reiðstígvél í kaupbæti þegar hann keypti notað barnarúm og gaf litlu systur þau að sjálfsögðu. Svo tókst mér að fá pabba til að kaupa handa mér forláta bláan múl, kamb og reiðhjálm í naglabúð KHB. Það voru alls ekki slæm kaup því ég veit ekki betur en að múllinn og hjálmurinn séu enn brúkaðir. Svo áskotnaðist mér líka forláta bók sem mig minnir að hafi borið hið lýsandi nafn Reiðskólinn.

Þá vantaði bara hestinn.

Heima var meri ein góð sem notuð var til undaneldis í ræktun bróður míns hestamannsins. Í einu rellikastinu mínu lofaði hann mér því að þegar hún kastaði fola mætti ég eiga hann. Þess má geta að þá höfðu bara merar komið undan henni.

Ég beið og vonaði og viti menn

loksins kom klárinn. Hann fékk strax nafnið Úlfur og það var engin tilviljun. Elsa amma mín hafði nefnilega átt hest sem hét Úlfur þó svo að hann hefði alla tíð gengið undir nafninu Brúnn Elsu. Þessi stóð mun betur undir nafni enda grár en ekki brúnn.

En þegar Úlfur var kominn

fór áhuginn dvínandi. Ég óx uppúr reiðstígvélunum og önnur áhugamál náðu yfirhöndinni. Að lokum "seldi" ég klárinn bróður mínum hestamanninum fyrir hlut í bílskrjóð sem við höfðum keypt saman. Það voru reyndar reifarakaup en það er önnur saga.

Og af hverju er ég að rifja þetta upp núna?

Af því að mér virðist sem nýja heimasætan á Eiríksstöðum sé búin að taka við nokkurn veginn þar sem ég hætti, þrátt fyrir að vera ca. 12 árum yngri en ég var þegar ég smitaðist af hestabakteríunni. Og hún stendur sig svona líka vel eins og sjá má hér

Þangað til næst...einu sinni átti ég hest.

2009-04-26T12:45:00.002Z

Það var erfitt

að vera tveimur tímum á undan Íslandi í gærkvöldi því fyrstu tölur komu ekki fyrr en klukkan tólf að mínum tíma. Ég hélt mér þó vakandi þangað til línur voru nokkuð farnar að skýrast og dormaði svo með tölvuna mér við hlið og heddfóna á hausnum til að trufla ekki Kjartan sem var ekki eins áhugasamur um tölurnar. Var svo vöknuð aftur rétt áður en síðustu tölur komu úr Norðausturkjördæmi en þar tafðist talning vegna þess að utankjörfundaratkvæði stefnu ekki við kjörgögn. Ég vona að það hafi ekki verið mér að kenna...

Annars er ég

bara nokkuð sátt. Það eru nýir tímar framundan í íslenskum stjórnmálum og það er vel. Löngu komin tími til að endurnýja mannskapinn og hreinsa til. Ekki spillti svo fyrir að Kolbrún Halldórs komst ekki inn. Dásamlegt. Nú verðum við bara að vona að ný stjórn og stjónarandstaða standi sig í stykkinu. Spyrjum að leikslokum.

Þangað til næst...Gimme hope Jo'anna

2009-04-24T15:37:00.004Z

Gleðilegt sumar!

og takk fyrir veturinn. Sumar og vetur frusu ekki saman í ríki drottningar en ég tel samt góðar líkur á því að sumarið verði gott. Ég sá meira að segja maríuerlu útum gluggann þegar ég var að vinna. Það fannst mér vinalegt í meira lagi. Maríuerlan kemur með sumarið til mín.

Annars er bara

búið að vera brjálað að gera í vinnu og hlaupum. Ég tók smá brautarhlaup í gær á einhverjum malarvelli sem ég fann í nágrenninu. Þegar ég var að skokka heim fannst mér eins og ég væri að fara heim af æfingu á Villapark. Sólin var að setjast, veðrið var eins og á fallegu íslensku sumarkvöldi og gróður í blóma. Mér leið eins og ég þyrfti að drífa mig heim á Selás í kvöldmat til mömmu. En það var ekki svo.

Hvað um það,

helgin er að ganga í garð og nóg að gera, alla vega hjá Kjartani. Bekkjarpartý og fótboltamót og alls konar vitleysa. Mín helgi er ekki alveg jafn bókuð og það er ágætt. Aldrei að vita nema maður komi þá ýmsum verkefnum frá. Sjáum til.

Þangað til næst...góða helgi

2009-04-21T16:05:00.003Z

Netsamband við Danasvej

hefur verið afleitt undanfarna daga. Það er náttúrulega óþolandi fyrir fólk sem er háð internetinu og Smart-símanum. Kjartan gekk um gólf allan sunnudaginn, reitandi hár sitt og skegg og bölvandi í sand og ösku. Ég fann það líka út að netið dettur alltaf út þegar ég ætla að blogga eða hringja heim. Dásamlegt. En það er víst verið að vinna að viðgerð svo við vonum það besta.

Ég kaus

í dag. Það þurfti ekki nema tvær tilraunir til. Ég efast stórlega um að það séu margir sem hafa lagt jafn mikið á sig fyrir að kjósa og íslenskir íbúar Horsens. Stórkostlegt skipulags- og samskiptaleysi sem og gríðarlegur áhugi á kosningunum gerði það að verkum að ræðismaðurinn þurfti að vísa fullt af fólki frá í gær, þar á meðal mér og Kjartani. Ég fékk svo óvænt tækifæri til að fara snemma heim úr vinnunni í dag og dreif mig því aftur á staðinn. Beið í röð í góðan klukkutíma og fékk þá loksins að skrifa bókstafinn sem ég hafði fundið með útilokunaraðferðinni, á blaðið góða. Kjartan hafði hins vegar ekki áhuga á að skrópa aftur í skólanum fyrir þessa vitleysu og það var slatti af fólki sem snéri frá. En mitt akvæði er alla vega farið í póst.

Veðrið hefur leikið

við okkur undanfarna daga, sólskin og blíða uppá hvern dag. Þá þýðir náttúrulega ekkert annað en að skella sér á ströndina og grilla frá sér allt vit. Það gerðum við einmitt á laugardaginn. Það verður klárlega endurtekið sem fyrst. Gæti sett inn montmyndir af blíðunni en ég nenni því ekki. Þess í stað fáið þið nýjasta kreppuráðið úr tilaunaeldhúsi Kjartans: Ef drýgja þarf hakk-rétti ýmiskonar, svosem pottrétti er um að gera að setja smá dass af hafragrjónum útí herlegheitin...

Þangað til næst...X

2009-04-17T17:22:00.003Z

Hér í ríki drottningar

er ekki hægt að framleiða söng/raunveruleikaþátt öðruvísi en að hafa að minnsta kosti einn Íslending og þá helst Austfirðing. Hér er skemmtilegt blogg frá þátttakendum í einum þeirra (alla vega fyrir gamla ME-inga).

Hvað ætli

það séu margir útlendingar þarna úti sem standa í þeirri meiningu að Íslendingar segi "Árni Óla" þegar þeir skála.

Þangað til næst...Árni Óla!

2009-04-13T12:50:00.003Z

Þá eru gestirnir

farnir og páskarnir búnir. Þetta er búin að vera viðburðarík og skemmtileg vika í alla staði. Við erum búin að keyra út um allar trissur og skoða heil ósköp en fyrst og fremst njóta þess að vera saman. Áhugasamir geta séð vísi að ferðasögu inni á myndasíðunni.

Nú þýðir

víst lítið annað en að reyna að koma sér niður á jörðina aftur og í vinnugírinn. Það verður erfitt en líka ágætt.

Þangað til næst...takk fyrir komuna.

2009-04-06T12:42:00.003Z

Það er ljúft

að vera í páskafríi. Sérstaklega þegar vorið heiðrar mann með nærveru sinni. Svo spillir nú ekki fyrir að akkúrat á þessari stundu er fullur bílaleigubíll af gestum á leiðinni til okkar frá Kastrup. Og það eru nú ekki amalegir gestir. Hér er allt orðið klárt, búið að þrífa og pússa, baka möffins og skella páskaliljum í vasa. Dagskrá vikunnar er ekki fullmótuð en stefnan er sett á Legoland, út að borða og til Álaborgar. Nóg að gera.

Þangað til næst...Gleðilega páska

2009-04-04T15:48:00.002Z

Vorið er komið...

...og grundirnar gróa.

2009-03-30T19:34:00.004Z

Ég held

að vorið sé hætt við að hætta við að koma. Veðrið hefur alla vega leikið við okkur síðustu tvo daga og það er líka eins gott því nú hefur húsbóndinn á heimilinu fjárfest í notaðri gasgrillunarmaskínu. Grillmarkmið sumarsins eru háleit og má búast við því að eldavélin verði hér með lögð á hilluna...eða þannig. Gripurinn var prufukeyrður um helgina en áður en hægt var að setja nokkuð ætilegt á grindina þótti nauðsynlegt að grípa til stórtækra hreinsunaraðgerða. Og þá dugði ekkert minna en að hoppa í arbejdestøjet, skella á sig peltornum og ráðast á drulluna með borvélarknúnum vírbursta.

Karlmannlegt. Aðgerðin tókst vel og því var Hestedamshyskinu og einum nærsveitunga boðið í vígsluathöfnina. Ég ætlaði að taka myndir af því þegar fyrstu stykkinn skullu á grindinni en ég var svo upptekin við að sinna gestum að ég gleymdi því. Maturinn smakkaðist alla vega ljómandi vel og engum varð meint af svo vitað sé.

Þangað til næst...verði ykkur að góðu

2009-03-23T20:30:00.002Z

Vonbrigði dagsins

Í fyrsta lagi: Rigningin sem fylgdi mér alla leið í vinnuna og breyttist í slyddu þegar líða tók á daginn
Í öðru lagi: Fiskurinn sem ég eldaði í kvöldmatinn. Þvílíkur óþverri.

Þangað til næst...bölmóður og barlómur

2009-03-21T16:46:00.007Z

Þetta skilti varð á vegi mínum í dag.

Ég hef séð þau nokkur og mér finnast þau alltaf jafn fyndin. Eins og sjá má þá eru þarna í gangi framkvæmdir sem koma í veg fyrir að gangandi vegfarendur geti gengið á gangstéttinni. Þá er nú full ástæða til að setja upp skilti þar sem fólki er bent á að nýta sér gangstéttina hinumegin við götuna. Því það er náttúrulega alveg morgunljóst að án slíkra upplýsinga myndi allt fara í vitleysu. Fólk myndi bara stoppa við skurðinn, ekki komast lönd né strönd og ekki vita sitt rjúkandi ráð! Eftir því sem liði á daginn myndi svo fölga í hópi ráðviltra alveg þangað til mannfjöldinn myndi flæða út á götu og verða fyrir strætó með skelfilegum afleiðingum...

Og það urði fleiri skemmtilegir hlutir á vegi mínum í dag. Til dæmis þetta hjól:

Það er einmitt bannað að láta hjól standa upp við húsið sem stendur við gangstéttina. Eigandi þessa hjóls hefur líklega ákveðið að leysa málið svona. Snilld.

Þangað til næst...hamagangur í Horsens

2009-03-17T20:31:00.002Z

Að fylla út skattframtal

er góð skemmtun. Opnaði vefframtalið mitt núna áðan og þar var margt áhugavert að sjá. Í fyrsta lagi var nafnið hans Kjartans allt í einu komið þarna í reit við hliðina á mínu. Fróðir menn segja mér að það sé vegna þess að nú erum við gift. Ég rak nú samt fyrst upp stór augu þegar ég kom auga á reit sem merktur var Sveitarfélag lögheimilis 31. des. 2008. Þar stóð stórum stöfum Aðaldælahreppur. Í fyrsta lagi þá hef ég aldrei átt lögheimili í þeim merka hreppi og í öðru lagi þá er ég helst á því að hreppurinn sá hafi ekki verið til sem sveitarfélagið 31. desember 2008. Það eru alla vega ótrúlegustu hlutir sem manni áskotnast þegar maður giftir sig, meira að segja fyrrverandi lögheimili eiginmannsins. Mér leikur nú samt forvitni á að vita hvers vegna ég fékk hans en hann ekki mitt.

Þangað til næst...í blíðu og stríðu

2009-03-15T19:54:00.003Z

Ég týndi heilum klukkutíma

í kvöld. Drattaðist uppúr sófanum þegar ég hélt að klukkan væri að verða sjö til að útbúa kvöldverð. Þegar mér varð svo litið á klukkuna í miðjum klíðum reyndist hún vera átta. Það er ekki öll vitleysan eins.

Við skelltum okkur

til Århus í gær með þeim Sjonn&Doll. Þar heimsóttum við skemmtilegt fólk, borðuðum góðan mat, sumir horfðu á fótbolta, aðrir kíktu í Storcenter Nord, ég fjárfesti í gríðarlega fallegri tösku og svo borðuðum við meiri góðan mat. Svona eiga laugardagar að vera.

Sunnudagurinn

sem nú er að kveldi kominn hefur hins vegar liðið hjá án teljandi afreka.

Þangað til næst...sunnudagur til leti

2009-03-12T14:43:00.003Z

Í dag

kom pólskur sjúklingur á stofuna. Hann talaði ekki dönsku þannig að hann hafði með sér túlk. Túlkurinn talaði reiprennandi dönsku en ekki ensku. Það gekk ekki alveg upp þar sem tannlæknirinn var þýskur og talaði þar af leiðandi þýsku og ensku en ekki dönsku. Ég var því höfð með í ráðum þar sem ég tala ensku og dönsku. Dæmið leit því svona út: Upplýsingunum sem tannlæknirinn lét frá sér á ensku snéri ég yfir á dönsku fyrir túlkinn sem síðan séri þeim yfir á pólsku fyrir sjúklinginn. Og svo öfugt. Jájá, svona gerast kaupin á eyrinni.

Þangað til næst...hnattvæðingin

2009-03-11T20:19:00.002Z

Sólin

skein innun gluggana á stofunni í allan dag og var gjörsamlega að fara með mig. Hún hitaði umhverfið, hún skein á tölvuskjáinn minn og hún gerði það að verkum að ég nennti ekkert að gera því mig langaði svo mikið út í vorið. Enda var það mitt fyrsta verk þegar ég kom heimi að drífa mig aftur út og hlaupa smá. Hlýtt og notalegt.

Þangað til næst...helgin á næstu grösum!

2009-03-08T20:25:00.004Z

Uppáhalds ísbúðin

er vöknuð úr vetrardvala og af því tilefni skelltum við Dagný okkur í heimsókn til að rifja upp kynnin við dásemdina. Að þeirri heimsókn lokinni skellti ég mér í smá göngutúr með eiginmanninum sem endaði í bakaríi. Ég er semsagt bæði búin að gæða mér á Ísbúðar-ís og bakaríis-kruðeríi í dag. Gott með mig, eins og Akureyringar myndu segja.

Á meðan stórhríð

geysar á landi ísa er vorið byrjað að hreiðra um sig í ríki drottningar með sólskinsslettum og fuglasöng. Því til staðfestingar ákvað ég að þvo vetrarúlpuna mína góðu og pakka henni lengst inní skáp, hana ætla ég ekki að nota næstu mánuði. Húsbóndinn bannaði mér að gera slíkt hið sama við hans úlpu og tautaði eitthvað um ókomið páskahret. Við sjáum til.

Þangað til næst..."Í garðinum eru byrjuð blóm..."

2009-03-05T19:13:00.002Z

Mér finnst

að íslenskir veðurfréttamenn ættu að taka danska kollega sína sér til fyrirmyndar og vera utandyra þegar þeir flytja veðurfréttir. Það gerir fréttirnar eitthvað svo ekta. Veðurfræðingur kvöldsins skartaði líka þessari fínu 66°Norður peysu. Svona líka fínn.

Þangað til næst...Austurland að Glettingi.

2009-03-02T20:15:00.003Z

Héðan úr ríki drottningar

er það helst að frétta að innlent svínakjöt er mun líklegra til að bera með sér salmonellu en það útlenska. Húsbóndinn á heimilinu ákvað einmitt að skella dönsku svínakjöti á grillið í fyrstu grillveislu ársins/vorsins/sumarsins sem haldin var um helgina. Okkur virðist þó ekki hafa orðið meint af svíninu, klósettferðum hefur ekki fjölgað og því líklegt að við sleppum við að fylgja í fótspor þessara fjögurra sem haldið hafa á vit feðranna eftir að hafa sýkst af salmonellu. Já þetta er ekkert grín.

Og talandi um mat

þá hef ég komið auga á viðskiptatækifæri. Ég vil að einhver hefji innflutning hingað til lands á íslenskum ostum. Þá er ég ekki að meina mygluostum, nóg er nú til af þeim, heldur öllum hinum, piparostinum, paprikuostinum og mexíkó-ostinum svo dæmi sé tekið. Það væri dásamlegt. Svo mætti sá hinn sami hefja innflutning á beyglum frá Myllunni. Þá væri ég sátt.

Þangað til næst...hreinasta afbragð

2009-02-27T19:45:00.003Z

Upp er runninn

föstudagur og rúmlega það. Vikan flaug hjá á ógnarhraða enda nóg að gera. Var að vinna tvo daga á stofunni í Århus, keyrði meira að segja þangað ein og sjálf og allt. Það er líklega lengsta vegalengd sem ég hef keyrt hér í ríki drottningar. Enda geri ég meira af því að hjóla og hlaupa annað slagið. Það er einmitt farið að vera mun auðveldara að skella sér á skeið eftir vinnu núna þegar farið er að birta og maður finnur fyrir vorinu í loftinu. Og ekki veitir af æfingunni ef ég á að ná settu markmiði sem er hálfmaraþon í byrjun júní. Já, það þýðir ekkert annað en að opinbera það, þá eru mun minni líkur á að maður gefist upp.

Á morgun

ætla ég hins vegar að fara í stelpuferð til Kolding þar sem við ætlum meðal annars að fara á þessa sýningu. Á meðan ætlar Kjartan að læra eins og vindurinn því hópurinn hans á að skila stóru verkefni á mánudaginn.

Þangað til næst...blue suede shoes

2009-02-25T18:51:00.001Z

Kjartan innsiglar sigurinn

Þangað til næst...Öxar við ána

2009-02-24T18:01:00.003Z

Þorrablótið

var hreint út sagt frábær skemmtun. Maturinn fór fram úr björtustu vonum, félagskapurinn frábær, skemmtiatriðin skemmtileg, hljómsveitin góð og veislustjórinn ekkert mjög leiðinlegur. Meira að segja veðrið var í takt við þorrablótstemmninguna, en það gekk á með éljum og mér leið eins og ég væri á farsældar Fróni þegar ég tiplaði út í bíl á háum hælum í slabbi og ógeði. Borðið okkar, eða öllu heldur við sem sátum við það, gerðum okkur lítið fyrir og unnum söngvakeppni blótsins með tímamótaflutningi á hinu ódauðlega meistaraverki Öxar við ána. Í verðlaun fengum við pening um háls og þrjár rauðvín sem runnu ljúflega niður. Dansinn du naði svo fram eftir nóttu. Dagurinn eftir blót fór í algjöra afslöppun á milli þess sem ég fylgdist með Vasagöngunni á netinu. Frænka stóð sig að sjálfsögðu eins og hetja og renndi sér þessa 90 kílómetra eins og að drekka vatn.
Þangað til næst...frost á Fróni

2009-02-21T12:32:00.004Z

Ég held að tölvan mín

sé að syngja sitt síðasta vers. Hljóðin sem hún gaf frá sér þegar ég kveikti á henni núna áðan minntu alla vega á gamlan bílskrjóð sem vill ekki fara í gang. Og það getur nú varla talist eðlilegt fyrir tölvu. Hún er nú samt búin að duga vel greyið í þessi tæpu fimm ár sem ég er búin að eiga hana og hefur þurft að þola ýmislegt, meðal annars kaffibað og nokkrar straujanir. Sei sei já.

Það er laugardagur

og Kjartan er að horfa á fótbolta á dönsku í sjónvarpinu og hlusta á fótbolta á íslensku í tölvunni. Er það eðlilegt? Ég er búin að hlaupa og fara í sturtu og næsta verkefni er að fara að huga að undirbúningi fyrir kvöldið. Stefnan er sett á Hestedamsgade nú seinni part dags og þaðan verður stormað á þorrablót í góðum félagskap. Snilld. Á morgun ætla ég svo að liggja í leti og senda orkustrauma til Lindu Vasagellu sem ætlar að ganga 90 kílómetra á skíðum, svona uppá grín .

Þangað til næst...þorrablót í kvöld vúbíídú!

2009-02-18T19:58:00.002Z

Það er verið

að uppfæra heimasíðu tannlæknastofunnar Godt Smil og af því tilefni mætti þangað ljósmyndari í gær til að taka myndir af starfsfólkinu. Þá komst ég að því að þegar manni er skellt á stól fyrir framan ókunnuga manneskju sem skipar manni að brosa um leið og hún mundar risastóra myndavél, þá verður maður rangeygður og lítur út fyrir að vera að bresta í grát. Annars getið þið sé afraksturinn og dáðst að mér og samstarfsfókinu hér.

Þangað til næst...sjaldan verður myndin betri en fyrirmyndin

2009-02-17T18:27:00.005Z

Ég skipti af rælni

yfir á sænsku fréttirnar áðan. Þar var verið að fjalla um kreppuna á Íslandi, eða KrÍslandi eins og Svíarnir kjósa að kalla skerið. Af þeim sex viðmælendum sem ég sá þekkti ég tvo. Annars vegar Björgvin Gunnarsson, ljóðskáld og Fellbæing og hins vegar Drífu Snædal frænku mína og framkvæmdastýru Vinstri Grænna. Svona er heimurinn lítill.

Og talandi um fréttir

ég átti ekki til orð í eigu minni þegar ég sá þessa frétt. Eins og þarna kemur fram þá er þetta sami maður og sprengdi bíl við bæinn Glúmstaði í Fljótsdal þegar hann var einmitt að sniffa gas. Og þegar ég segi rétt við þá meina ég ca þremur metrum frá íbúðarhúsinu. Það er hreinlega ótrúlegt að húsið og heimilsfólkið skyldi sleppa. Þegar þetta gerðist var ég að vinna hjá RúvAust og var send uppeftir, ásamt Hjalta myndatökumanni, til að dekka þetta fyrir Sjónvarpið. Þar spjallaði ég við Hallgrím heitinn á Glúmsstöðum og tók tímamótastandara við bílflakið í grenjandi rigningu að mig minnir. Síðan þá hef ég oftar en einu sinni velt því fyrir mér hvort manngreyið hefði einhvern tíma náð sér af þeim meiðslum sem hann hlaut í brunanum. Hvort sem hann hefur náð sér eður ei þá hefur hann alla vega ekki lært af reynslunni svo mikið er víst.

Af okkur

er það hins vegar að frétta að við skelltum okkur í heimsókn til frændfólksins í Álaborg um helgina. Þar var að sjálfsögðu dekrað við okkur og ýmislegt brallað. Við litum svo eftir börnunum á meðal foreldarnir blótuðu þorra að íslenskum sið. Um næstu helgi er einmitt komið að okkur að blóta þorra og ég get ekki beðið!

Þangað til næst...elsa sem lifir á fornri frægð