Ég er búin

að ætla mér að blogga svo oft undanfarna daga að ég er komin með samviskubit. Eða það er nú kannski aðeins of djúpt í árina tekið. Um leið og þetta blogg fer að valda mér samviskubiti hætti ég.

Í gær

skutluðum við Dagný eiginmönnunum til Billund í veg fyrir flugvél sem flutti þá til Londan hvaðan þeir tóku svo lest til fyrirheitna landsins Liverpool. Þegar þetta er skrifað eru þeir félagar líklega búnir að koma sér fyrir í stúkunni og byrjaðir að öskra sig hása. Vonandi skila öskrin tilætluðum árangri...Já þetta er ungt og leikur sér.

Á meðan

mun ÉG ráða á hvað horft er í sjónvarpinu!

Þangað til næst...You'll never walk alone

"I didn't know that people from your country were so crasy "

kallaði pólskur samstarfsmaður minn til mín í gegnum jólalögin sem ómuðu á skólabarnum hans Kjartans á föstudagskvöldið. Ég hafði fyrr um daginn brunað til Odense og til baka með þessum tiltekna kollega til að hjálpa til á stofunni sem Godt Smil opnaði þar fyrir mánuði. Á leiðinni heim hringdi Kjartan og spurði hvort ég vildi ekki koma á J-dags fest á skólabarnum, en J-dagurinn kallast sá dagur þegar byrjað er að selja jólabjórinn á öldurhúsum Danmerkur. Jið stendur semsagt fyrir jul. Auðvitað vildi ég það og að sjálfsögðu dróg ég samstarfsmanninn með. Þegar skemmtanaglaðir íslendingar lenda í danska brjálæðinu sem fylgir J-deginum er það ávísun á gott partý og tannlæknirinn pólski var í sjöunda himni með tjúttið. Gott mál.

Misjafnt hafast mennirnir að

og á meðan við eyddum laugardeginum í að jafna okkur eftir djammið og éta ruslfæði gerði Pálmar, einn tengdasonur ættarinnar, sér lítið fyrir og varð í þriðja sæti á alþjóðlegu móti í Crossfit sem haldið var Halmstad í Svíþjóð. Vegalengdin héðan og til Halmstad er eiginlega sorglega stutt í loftlínu en þrátt fyrir mikla rannsóknarvinnu tókst okkur hvorki að finna ferju eða flug sem hefði komið okkur yfir á skikkanlegum tíma og á skikkanlegu verði. Við verðum því bara að treysta á að Pálmar sýni okkur æfingarnar um jólin...hehe;)

Þangað til næst...þekki bara afreksmenn

Undanfarna viku

erum við búin að hafa einstaklega góða gesti. Enginn önnur en Linda Elín mætti á svæðið og með ömmu sína og afa með sér. Þar sem þau eru nú frekar sjaldséðir gestir í ríki drottningar ákvað Danmerkurdeild Brunnárættarinnar að efna til ættarmóts um síðustu helgi. Eins og svo oft áður var það Álaborgarfjölskyldan sem hafði veg og vanda af skipulagningunni og hýsti allan skarann. Þar eyddum við helginni í góðu yfirlæti og brölluðum ýmislegt.

Þar fyrir utan

skoðuðum við bæði Landbúnaðarsafn og gamlan herragarð, fundum fjársjóði á flóamörkuðum og tíndum hnetur í garðinum. Eitt stórt hygge semsagt. Myndir segja meira en mörg orð og þær er að finna á myndasíðunni.

Þríeikið

flaug svo aftur á klakann í gær og hjá okkur tók grár hversdagurinn við í orðsins fyllstu merkingu því veðrið hefur verið einkar grátt og rigningarlegt. En svona er það nú bara.

Þangað til næst...gleðilegan nóvember

Það er haustfrí

í ríki drottningar þessa dagana. Fróðir menn segja mér að upphaflega hafi fríið verið sett á svo að skólabörn gætu nýtt tímann til að hjálpa til við kartöfluupptökur haustsins en núna er fríið nýtt í eitthvað allt annað. Ég fæ náttúrulega ekki haustfrí en tók mér samt sem áður frí á mánudaginn og í tilefni af því skruppum við til kóngsins Köben og eyddum þar helginni. Þeyttumst á milli borgarhluta í neðanjarðarlestum og strætóum eins og við hefðum aldrei gert annað og náðum að hitta hálfan annan helling af skemmtilegu fólki.

Byrjuðum á

að heimsækja nýjasta Sleðbrjóts/Surtsstaðamanninn og foreldra hans. Eftir að hafa verið þar í góðu yfirlæti part úr degi lögðum við leið okkar í hasarinn á Nörrebro til þeirra Steinunnar og Andra en við vorum búin að frétta af svefnsófa þar sem við ætluðum að nýta. Skelltum okkur út að borða með þeim skötuhjúum og síðar um kvöldið bættust Hrafnhildur, Sigmar og Stella í partýið svo úr varð hreint snilldar kvöld.

Sakarías Stefán

Steinunn og Andri í sætu íbúðinni þeirra sem er örugglega á 14. hæð eða e-d! ;)

Næstu nótt

gistum við á þessu hóteli sem er hræódýrt og vel staðsett, rétt við Hovedbanegården. Mæli með því. Borðuðum svo á indverskum veitingastað með indverskum þjónum sem töluðu bara ensku. Ég er nú ekki vel að mér í indverskum siðum eða stöðu kvenna á Indlandi en þjónninn sá alla vega enga ástæðu til að eyða orðum á mig þegar hann kom að borðinu en beindi öllum spurningum og upplýsingum um réttina til Kjartans:

-Is everything ok sir?
-The food tastes good sir?
-Can I take your plate sir?
-Would you like some coffee sir?
-Would you like to see the dessert menu sir?

Kjartan var að sjálfsögðu þrælánægður með gaurinn og tippsaði hann duglega enda var þetta "besta þjónusta sem hann hafði fengið lengi". Ég vissi aftur á móti ekki hvort ég átti að hlægja eða fara í fýlu.

Mánudagurinn

var svo notaður til að túrhestast. Fundum húsið þar sem Jónas kallinn Hallgrímsson bjó, orti og fótbrotnaði, töltum upp Sívalaturninn og þræddum búðirnar á Strikinu. Hittum svo Birki, fyrrum Horsensbúa og Elsu spúsu hans í kaffisopa. Aldeilis ljómandi fínt allt saman.

Elsa virðir Sankti Peders Gade 22 fyrir sér og bíður eftir innblæstri frá þjóðskáldinu

Kjartan fann holu í veggnum í Sívala turninum


Kjartan í HM


Hittum Birki og Elsu á Baresso

Ég mætti svo til vinnu

á þriðjudegi og óskaði þess heitast að það væri komin helgi....

Þangað til næst...

Ég er að þvo

eða ég er náttúrulega ekki að þvo, þvottavélarnar tvær niðrí kjallara eru að þvo fyrir mig. Það er sko stórþvottadagur sem skýrist af því að ég var orðin uppiskroppa með þvottapeninga fyrir löngu og varla hrein tuska til í húsinu. Hér er kerfið nefnilega þannig að fyrsta þriðjudag í mánuði kaupir maður sérstaka peninga til að setja í vélarnar og ég steingleymdi að kaupa peningana dýrmætu í síðasta mánuði. Það kom svosem ekki að sök, ég átti smá afgang og fékk svo að setja í vél eða tvær á Hestedams og svo eigum við náttúrulega nóg af fötum ef út í það er farið.

Allavega

í dag er fyrsti þriðjudagur í þessum mánuði og því gat ég keypt fleiri peninga og sett í vélar. Snilld. Nágrannakonan góða sem selur peningana var hin hressasta sem endranær og hefur greinilega ekki slegið slöku við í reykingunum undanfarið, alla vega angaði ég eins og öskubakki eftir þessa fimm mínótna löngu heimsókn. Vonandi verður hún ekki búin að reykja sig í hel fyrir jól, því hún hefur séð um að hirða póstinn okkar þegar við erum ekki heima.

Það var önnur nágrannakona

stödd hjá henni þegar ég kom. Það kjaftaði á henni hver tuska og ég reyndi eftir megni að kinka kolli á réttum stöðum. Hún spurði mig meðal annars hvort ég hefði "safnað einhverjum valhnetum í sokkana síðustu daga" ég hafði náttúrulega ekki minnstu hugmynd um hvað hún var að tala, datt helst í hug að hún væri að meina að einhverjir hnetukjarnar festust í sokkunum hjá fólki og bærust þannig inní hús, íbúnum til ama. Ég sagði því, jú smávegis, svona til að segja eitthvað. Neinei, þá kom á daginn að það eru víst einhver ægilega fín valhnetutré hér í allt í kringum okkur og Danir leggja það í vana sinn að tína hneturnar, setja þær í sokk og hengja þær þannig upp til þurrkunar. Alltaf lærir maður nú eitthvað nýtt.

Jæja

ætli þvottavélarnar séu ekki búnar. Best að flýta sér að taka úr þeim og setja nýtt í, ekki má eyða peningunum í ekki neitt.

Þangað til næst...þriðjudagur til þvotta